Zitten in de Zon

woensdag 18 september 2019

Richard van Mensvoort wint ...

In mijn post van 12 juli (klik hier) noemde ik Richard van Mensvoort de top van het hedendaags Nederlands Impressionisme. Gisteren was hij één van de drie artiesten in het Max programma 'Sterren op het Doek'. Drie portrettisten mogen een bekende Nederlander op het doek vastleggen. Dit keer was het de reislustige Floortje Dessing. Tijdens een eerste sessie maken de kunstenaars kennis met hun model, dat ze ook beperkte tijd kunnen schilderen. De periode erna mogen ze - op basis van foto's - thuis hun ultieme portret maken. Richard van Mensvoort kwam met een werkelijk voortreffelijk impressionistisch portret, wellicht zijn beste tot nu toe. Het werk werd door Dessing als haar favoriet gekozen: terechte erkenning voor breed publiek van zijn grote impressionistisch talent.

Voor de eigen website van Richard van Mensvoort: klik hier.

zaterdag 7 september 2019

Bryan Mark Taylor (2e post)

Een ervaren impressionist, die Bryan Mark Taylor uit Utah, die je hier ook al eens tegenkwam als deelnemer aan de 'Laguna Beach Plein Air Painting Invitational' (klik hier). Een jaar geleden plaatste ik hier mijn eerste lovende 'post' over zijn werken (klik hier). Hierbij aanvullend nog eens 12 van zijn impressionistische werken, waarbij het aardig is wat nader in te zoomen op enkele ervan.

Laten we beginnen met het schilderij hierboven. Vanuit een vogelvlucht perspectief laat hij op knappe wijze de verkaveling van het landschap zien. Met vooraan sterk contrast tussen de kavels en hoe verder je naar achter komt, hoe meer het de impressie van een verkaveling wordt. Met verschillende kleuren bruin, groen en geel als contrasten volgt je oog vanzelf de weg die van links-voor diagonaal over het doek naar achteren loopt, als logisch verdwijnpunt. Knap in perspectief geschilderd derhalve. Kleurgebruik, schetsmatigheid en perspectief doen me overigens enigszins denken aan de 'velden-schilderijen' van Gustave Caillebotte (voor 2 voorbeelden hiervan: klik hier).

Bryan Mark Taylor gebruikt verschillende technieken om zijn beeld te vangen. Vergroot maar eens bovenstaand schilderij. Dit werk is in 3 delen te knippen. Als eerste de wat donkere groenachtige voorgrond, die sterk doet denken aan de transparante wateren die Monet in zijn waterlelie periode schilderde. Dan het midden deel, met de sterk in zonlicht neergezette bebouwing en direct omliggende velden. In de voorgrond zet hij de gele verf extra dik aan om het voorliggende effect ten opzichte van de bebouwing te bereiken. Het derde deel van het schilderij begint boven het lichtgroene veld achter de bebouwing. Dat bovenste deel is een prachtig aangezet impressionistisch vergezicht van een glooiend landschap. Het hoger gelegen deel in de verte is minder scherp. Het schilderij als totaal kent zo een aantal lagen, die samen het totale beeld prima vangen. Knap gedaan! Als je het schilderij hieronder vergroot zie je dat hij voor dit landschap een compleet andere techniek gebruikt. Op dit werk kiest hij ervoor om de verf zo dun aan te brengen dat je het witte canvas van het schildersdoek er nog doorheen ziet. Van grotere afstand geeft dit een extra zonnig effect. Op deze wijze speelt Bryan Mark Taylor met technieken en onderwerpen. Op zijn eigen website (klik hier) zie je dat zijn meest recente werken met weer een andere stijl zijn geschilderd. Het enige schilderij vanuit die wat meer gepolijste stijl die je hieronder vindt, is die van het haventje met de boten.

zondag 1 september 2019

Duifpolder: weids uitzicht

Tussen Schipluiden, De Lier en Maasland in ligt de Duifpolder. Midden in de drukke randstad - op mooie dagen ook vol fietsers - lijkt je er opeens in een rustige agrarische streek elders in het land beland. Ik fietste er vandaag heen (heerlijke bries, mooie wolkenluchten, weids uitzicht) en maakte er deze foto's met m'n telefoon. Nederland op z'n mooist: een impressie die ik komende winter zeker nog een keer terug ga kijken.

PS alle foto's (behalve die van de Vlaardingse vaart) maakte ik op één en dezelfde plek.

zaterdag 24 augustus 2019

Paul Mathieu: Belgische Impressionist (1872 - 1932)

De meeste minder bekende Impressionisten die je op deze Blog vindt, loop ik via het internet tegen het lijf. Bij deze Belgische Paul Mathieu (1872 - 1932) liep dat anders. In juni waren wij een weekend in Apeldoorn (klik hier) en bezochten daar het CODA museum, waar overigens een aantrekkelijke expo over papierkunst te zien was. Nu heet de naastgelegen stadsbibliotheek daar ook 'CODA' en dus namen wij in eerste instantie de verkeerde ingang, liepen de trap op en kwamen in de bibliotheek terecht. Daar liep ik direct aan tegen het blok 'schilderkunst', dat er mag wezen. Ik kwam er niet alleen de volledige Monet catalogus van Wildenstein tegen (klik hier), maar ook onderstaand boek over het Belgisch Impressionisme. Met daarin namen van Belgische impressionisten die ik niet eerder hoorde. Daarin vielen twee afgebeelde werken van Paul Mathieu mij op.

Paul Mathieu ging vanaf zijn 12e studeren aan de 'Ecole Normale d'Art' in Brussel. Hij werd daarna restaurateur van schilderwerken en industrieel tekenaar. In bijna al zijn werken ontbreken de personages. Hij was bij leven redelijk succesvol, ook al deed hij het schilderen 'erbij'. Zijn beroep was vanaf 1896 leraar 'lijntekenen' aan de Academie van Brussel. Hij sloot zich aan bij een Brusselse kunstkring die zich afzette tegen Impressionisme en Pointillisme. Nu zo een eeuw later beschouwd, past zijn werk naadloos binnen het Impressionisme. Zijn werk verwijst zelfs naar grote Impressionisten zoals Monet, Sisley en Caillebotte. In België had je ook de stroming van het 'Luminisme', waar hij toe wordt gerekend. De Luministen bouwden verder op het Impressionisme, met veel nadruk op sterke (lees: zonnige) lichteffecten. Nederlander Hendrik Jan Wolter (klik hier) die in Antwerpen was opgeleid, hoorde er ook bij. De meeste werken van Paul Mathieu bevinden zich nog in privé bezit. Er bevindt zich ook werken van hem in musea in Antwerpen, Brugge, Brussel, Elsene en Kortrijk. Op veilingen zijn de werken behoorlijk in trek.

Oostende, gezicht op de visserskaai

Kanaal op Burano (eiland nabij Venetië)

Aak op de Seine

Het kanaal, Zeebrugge

La fin de l'été (het einde van de zomer)

vrijdag 9 augustus 2019

Monet's Gare Saint-Lazare (1877) nader toegelicht

Claude Monet, één van de beste schilders aller tijden, schilderde in 1877 één van de nieuwe treinstations in het toen nieuwe Parijs. Een uiterst modern onderwerp dus, ook nog eens vastgelegd in een toen volstrekt nieuwe schilderwijze. Juist over dit specifieke schilderij ('Gare Saint-Lazare', dagelijks te zien in Musée D'Orsay) maakten een aantal kenners/liefhebbers deze gefilmde toelichting. Deze kenners zijn kunsthistorici Beth Harris en Steven Zucker, die in 2005 'Smarthistory' oprichtten om kunst dichterbij te brengen. Ze publiceerden al 1.500 video's en essays over kunst. Klik hier voor hun Youtube video's over Impressionisme. Je vindt die over Gare Saint-Lazare hieronder:

maandag 5 augustus 2019

Mike Hernandez: Impressionist uit Californië

Mike Hernandez is een productieve Impressionist uit Californië, USA. Hij schildert in zowel olieverf, acrylverf als gouache (dekkende waterverf). Hij begon al op jonge leeftijd te schilderen, onder andere geïnspireerd door de Californische Edgar Payne (klik hier) en de Spaanse Joaquin Sorolla (klik hier).

Mike studeerde in 1998 af aan het 'Art Center College of Design' in Pasadena. Zijn hoofdbaan is echter 'productie-ontwerper' bij grote animatiestudio Dreamworks Animation. Dat hij schilderen er dus bij doet, zou je niet zeggen als je naar de kwaliteit van zijn werken kijkt. Zeer aansprekend!

Voor zijn eigen website: klik hier.

Research: stamboom onderzoek als aparte Blog

Deze Blog toont niet alleen mijn voorliefde voor Impressionisme. Eruit spreekt ook dat ik graag aan het 'researchen' ben. In die zin kon ik de afgelopen maanden mijn hart ophalen. Ik heb namelijk gewerkt aan een aparte Blog n.a.v. eigen stamboom onderzoek. Heb je interesse? Kijk dan hier.

De opa van mijn oma in 1937, voor zijn huis in Aalst

vrijdag 12 juli 2019

Richard van Mensvoort: digitale expo (deel 3)

Als 2 keer eerder vond je een 'post' over de Nederlandse impressionist Richard van Mensvoort op deze Blog en dat is niet voor niets. Wat mij betreft vormen Richard van Mensvoort en Hans Versfelt samen de top van het hedendaagse Nederlands impressionisme. Ook tussen huidige toonaangevende internationale collega's - waarvan veel voorbeelden te vinden op deze Blog - blijft hun werk stevig overeind. Daar waar de stijl Hans Versfelt meer schetsmatig is, neigt die van Richard meer naar het realisme. Toch zijn beiden Impressionist, sterk als ze zijn in het vangen van licht en het vastleggen van alledaagse taferelen; streetview, landschap en mensen in hun natuurlijk omgeving.

Richard van Mensvoort maakt snelle progressie. Hij weet steeds weer te verrassen met nieuw werk, zoals regelmatig geplaatst op zijn eigen website: klik hier. Daarom hier een digitale expo met in totaal 18 van zijn schilderijen. Wat een oog voor omgeving, sfeer & licht!