Zitten in de Zon

zaterdag 8 april 2017

Fondation Corboud

Vermogende verzamelaars
Door de tijd heen waren er veel rijke verzamelaars van impressionistische kunst. Ze hebben een belangrijke rol gespeeld in het vormen van huidige collecties van musea. Eén van die eerste verzamelaars was Gustave Caillebotte (klik hier). Hij kocht als mede-impressionist-van-het-eerste-uur al topstukken van Monet en Renoir. Zijn legaat aan de staat vormde de belangrijkste basis voor de impressionistische collectie van Musée D'Orsay.

Op deze Blog verwees ik al meer naar vermogende verzamelaars die aan de basis stonden van een museum. Zoals die van het Clark Art Museum (klik hier) en het recent geopende museum Barberini (klik hier) in Berlijn. Bekende Nederlandse voorbeelden zijn Daniël van Beuningen (museum Boijmans van Beuningen: klik hier) en Helene Kröller-Muller van het gelijknamige museum.

Auguste Renoir, banks of the Seine at Rueil (1879)

Fondation Corboud
Ik voeg er hier graag één aan toe. Vorige maand overleed de 91 jarige Gérard J. Courboud, een gepassioneerde Duitse verzamelaar van (neo-)impressionistische kunst. In 2001 deed hij zijn totale verzameling van 170 schilderijen in permanente bruikleen over aan het Wallraf Richartz Museum in Keulen (klik hier). In 2003 maakte ik kennis met een groot deel van deze collectie, toen deze te zien was in de Rotterdamse Kunsthal (klik hier). Hierbij vind je 13 topstukken uit de collectie Corboud.

Gustave Caillebotte, de vlakte bij Gennevilliers (1884)

Theo van Rijsselberghe, Kaap Gris-Nez (1900)

Achille Laugé, landweg met bremstruiken (1900)

Claude Monet, springtime near Vétheuil (1880)

Gustave Caillebotte, tuin in Trouville (1882)

Camille Pissarro, orchard in Pontoise at sunset (1878)

Claude Monet, huizen te Falaise in de nevel (1885)

Maximilien Luce, Saint Tropez (1892) Klik hier

Alfred Sisley, aan de rand van het bos (Les Sablons) ca 1884

Maximilien Luce, Seine bij regenachtig weer (1894)

Gustave Caillebotte, de heuvel bij Colombes (1884)

Gustave Caillebotte, drogend wasgoed (1892)

zaterdag 25 maart 2017

Claude Monet: mediterrane reis 1884

In januari 1884 vertrok Claude Monet naar het gebied rond Bordighera, Italië. Een plaats aan de Middellandse zee met toen zo'n 2.000 inwoners. Na eerst een aantal dagen de omgeving te hebben verkend, begon hij al snel aan z'n eerste vier schilderijen. Monet werkte dikwijls aan meerdere schilderijen tegelijk. Hij kwam dan dagen achter elkaar - op hetzelfde moment van de dag - terug op dezelfde plek met hetzelfde schilderij. Hierdoor kon hij het onderwerp steeds in hetzelfde licht vastleggen. Het waren intensieve dagen; dat vangen van het licht en de kleuren van de omgeving kostte veel inspanning. In de tuin van Moreno vergden individuele schilderijen tien of twaalf sessies en nog was hij er niet tevreden over. Er was de onzekerheid of het goed genoeg zou worden en tegelijkertijd het vertrouwen in eigen kunnen. Waarbij de prachtige omgeving op dagen dat het goed weer was zijn optimisme voedde. Begin april vertrok hij uit het gebied, waarna hij nog Cap Martin aandeed voordat hij terugreisde naar huis in Giverny. Daar was het, dat hij het grootste deel van zijn Côte d'Azur schilderijen tot tevredenheid completeerde.

Al eerder liet ik op deze Blog prachtige werken van deze reis zien: klik hier en hier. Hieronder vind je er - in aanvulling daarop - nog eens 14. Toonbeeld van zijn vakmanschap en productiviteit.

Palm tree at Bordighera

Small country farm in Bordighera

Olive tree wood in the Moreno garden

The Valle di Sasso, Bordighera

The Valley of Nervia

View of Ventimiglia

The palm at Bordighera

Garden in Bordighera, impression of morning

Bordighera

Palm trees at Bordighera

The Moreno garden at Bordighera

Under the lemon trees

Meton seen from Cap Martin

Cap Martin

zondag 19 maart 2017

Maximilien Luce: neo-impressionist

Maximilien Luce (1858 - 1941) begon in 1880 met schilderen en raakte al snel geïnspireerd door het pointillisme (het schilderen met stippen in plaats van penseelstreken). Met krachtig kleurgebruik begon hij op onderscheidende wijze in die stijl te schilderen en wordt erdoor beschouwd als één van de grondleggers van het neo-impressionisme. Maximilien trok op met kunstenaars als George Seurat, Paul Signac, Theo van Rysselberghe en Camille Pissarro. Deze laatste was één van de oorspronkelijke impressionisten, die ook (tijdelijk) pointillistisch ging schilderen. Toen het pointillisme later weer uitdoofde en overging in andere stijlen ging Maximilien Luce alsnog impressionistisch schilderen. Hieronder vind je zijn werken, die ik selecteerde na een digitale speurtocht (waarbij het me overigens niet lukte om van ieder werk titel en jaartal te achterhalen).

Bij 8 schilderijen kan je doorklikken naar de veilingprijs van het betreffende werk bij Sotheby's.

Saint Tropez (1892)

Saint Tropez (1892) klik hier

The port of Saint Tropez (1893)

Camaret, Bateaux de Peche sur la Cote (1894) klik hier

Montmartre, la maison de Suzanne Valadon (1895) klik hier

Paris, Les Bords de la Seine, Les Invalides (1910) klik hier

Le Pont Neuf, la Seine, Petit Bras (1900) Klik hier

Calle de Paris (1886 - 1888)

La Bievre pres du Paris (1890) klik hier

Montmartre, de la rue Cortot (1900) klik hier

Street scene in Paris (1896)

Montmartre, la rue de Saules (1894) Klik hier

La Tamise a Londres (1892)

(1888)

woensdag 15 maart 2017

Albert-Charles Lebourg: Franse impressionist

Albert-Charles Lebourg keerde in 1876 op 27-jarige leeftijd terug in Parijs, nadat hij de vier jaren ervoor tekenleraar was geweest in Algiers. Ook in Parijs wilde hij als tekenleraar aan de slag, maar koos er al snel voor om schilder te worden. Geïnspireerd door de werken van de eerste groep impressionisten (Monet, Sisley, Renoir, etc.) ging hij impressionistisch schilderen en sloot zich bij hen aan. Albert deed mee aan hun vierde en vijfde impressionistententoonstelling in 1879 en 1880. Zo exposeerde hij in 1879 samen met o.a. Claude Monet, Camille Pissarro en Edgar Degas en toonde er 30 schilderijen en tekeningen. Net als Monet en Pissarro schilderde hij het liefst landschappen.

Tow boats in Rouen (1903)

In totaal liet Albert-Charles Lebourg (1949 - 1928) een indrukwekkend oeuvre van zo'n 2.000 werken na. Bij leven was hij behoorlijk succesvol. Op de wereldtentoonstelling van 1900 in Parijs won hij een zilveren medaille. Ondanks de kwaliteit van zijn werken is zijn naam niet erg bekend meer. Het zijn dan ook meer de regionale musea die zijn schilderijen in collectie hebben. Dat verschil zie je ook in de prijzen. Daar waar je voor een goede Pissarro al snel enkele miljoenen betaalt (klik hier) en voor een Monet al snel tientallen miljoenen (klik hier), heb je rond de € 10.000,00 al een werk van Albert Lebourg (klik hier). Wat een verschillen sinds die gezamenlijke tentoonstellingen in 1879 en 1880. Toch ben ik wel onder de indruk van zijn werken, ook al haalt zijn oeuvre zeker niet het niveau van dat van zijn mede-exposanten Monet, Renoir, Sisley of Caillebotte.