Caillebotte: variatie, levenslust, talent, autonomie

Waarom ik liefhebber ben van de werken van Gustave Caillebotte? Omdat zijn oeuvre zo'n variatie kent. Je ziet als het ware hoe hij genoot van het vastleggen van zovele verschillende onderwerpen. En dat deed hij met een groot talent, zowel in zijn meer naturalistische, als in zijn echt impressionistische werken. Caillebotte was ook een onafhankelijke kunstenaar. Hij hoefde zich niet te bekommeren om het feit of hij voldoende werken zou verkopen. Die autonomie verwierf hij door twee majeure erfenissen. Je vindt hieronder een collage van zijn werken, vol stijlen en onderwerpen.

NB die kuierende man in blauw in het derde schilderij is Claude Monet.

Caillebotte: Rue Halevy (nader onderzoek)

Mijn vorige bericht (klik hier) ging over Parijse schilderijen die Gustave Caillebotte maakte. Met als basis voor dat digitale zoektochtje een boek over Caillebotte dat ik heb. Bij die zoektocht kwam ik dus ook onderstaande twee werken tegen van Rue Halevy. Twee impressies gemaakt vanuit hetzelfde gezichtspunt: één in het voorjaar, de ander in de herfst. Mooi toch! Of is er iets mee?

Op het eerste gezicht niets aan de hand, want de impressionisten waren het die begonnen met het maken van series: hetzelfde beeld in ander licht of sfeer weergegeven. Ook de kleuren op beide werken zijn heel geloofwaardig. Maar dat is vreemd; Monet was de eerste die met dergelijke series begon en dat was rond 1890 en dit schilderij van Caillebotte is uit 1878. Als je goed kijkt, is er nog iets vreemds en dat is dat beide schilderijen exact gelijk zijn, behalve dan de kleuren. Ieder detail - hoe klein ook - blijkt op beide schilderijen te zien, iets wat in tijden zonder exacte reproductiemethoden onmogelijk was. Kortom: één van deze schilderijen is een computerbewerking (een goede, dat wel). Het 'herfstschilderij' is op Wikiart te vinden (klik hier). Ook verkoopt een reproductie-website de herfst-versie, waarbij ik graag één van hun foto's laat zien: een mooie slaapkamer wat mij betreft.

Uitkomst 'nader onderzoek':
Het originele schilderij laat zich echter terugvinden op de site van veilinghuis Christies (klik hier). Daar is het in 2003 in New York verkocht voor een bedrag van USD 1,4 miljoen. De erbij afgebeelde foto geeft de uitkomst. De 'voorjaarsversie' blijkt dus de enige en de juiste Caillebotte.

Meer Caillebotte, Rue Halevy:
Nu ik toch bezig ben, hierbij ook de 2 andere werken die Caillebotte van de Rue Halevy maakte.

Rue Halevy, seen from a balcony

Rue Halevy, view from the sixth floor

Foto's Rue Halevy & Opera Garnier:

In aanvulling hierbij nog enkele foto's. De eerste heeft hetzelfde gezichtspunt als Caillebotte destijds, met rechts achterin 'Opera Garnier'. De Rue Halevy bevindt zich aan de zijkant van 's werelds grootste operagebouw. De start van de bouw ervan (1861) viel ongeveer samen met de aanleg van deze straat (vanaf 1858). Op het moment dat Caillebotte het schilderde was Opera Garnier pas 3 jaar in bedrijf. Op de foto daaronder zie je de Rue Halevy in tegenovergestelde richting: je ziet aan de overkant van het kruispunt het gebouw van waaruit Caillebotte de schilderijen maakte. Daar weer onder de Opera Garnier, met rechts de straat vernoemd naar Franse opera-schrijver 'Fromental Halevy'.

Gustave Caillebotte: 'sketches of Paris'

Groot liefhebber ben ik van Gustave Caillebotte (1848 - 1894), één van de leden van de oorspronkelijke Parijse impressionistengroep. Wellicht niet de bekendste, wel een belangrijke. Niet alleen als talentvol en vernieuwend schilder, ook als financieel ondersteuner van de impressionistengroep. Dat dankzij de grote erfenissen die hij in 1874 en 1878 ontving. Hierbij een collage van zijn schilderijen van het (toen nieuwe) Parijs, rond 1880.

 Barracks of the Pepiniere (1877)

 The man on the balcony (1880)

 The Rue Halevy, seen from a balcony (1878) Klik: hier

 Rue Halevy, balcony view (1878) Klik: hier

 Boulevard seen from above (1880)

 A balcony (1880)

The man on the balcony (1880) 

 Boulevard des Italiens (1880)

  Balcony in Paris (1880)

Boulevard Hausmann in snow (1880)

Voor meer Caillebotte op deze Blog klik hier en hier.

Australian impressionist: Arthur Streeton

Arthur Streeton (1867 - 1943) was een Australische impressionist, één generatie jonger dan de oorspronkelijke Franse impressionisten (Monet, Renoir, Sisley, etc.). Vanuit Frankrijk waaierde het impressionisme uit over de wereld en ook in Australië miste het z'n weerslag niet. Daar waren een aantal jonge schilders die samen plein air landschappen gingen schilderen vanuit Heidelberg, nabij Melbourne. Binnen deze zogenaamde Heidelberg groep (klik hier) was Streeton het leidende talent. Hieronder een collage van zijn werken door de jaren heen.

Oat harvest

The purple noon's transparant might

At templestowe

Blue bay and Olympic mountains

Cliff and ocean blue

Coogee Bay

Mount Rosia, Grampians

Afternoon light, Goulburn Valley

Op dit moment vindt de expositie Australia's Impressionists plaats in de National Gallery in London, featuring werken van Arthur Streeton, Tom Roberts, Charles Conder en John Russell.

Lied: 'Verder dan de stad'

Afgelopen week in de auto - op weg van werk naar huis - schoot me een liedje te binnen. Snel de dictafoon van m'n telefoon aangezet en de melodie ingezongen. Nu de tekst erbij bedacht en als demo opgenomen. Tevreden met hoe melodie en tekst bij elkaar passen. Het is geenszins een gepolijste opname geworden, een groot zanger ben ik niet en toch hou ik van de primaire, spontane manier van vastleggen. De demo van 'Verder dan de stad' is als een impressie, een spontane weergave die op een later moment altijd nog verder kan worden uitgewerkt.

 Klik op het bovenstaande plaatje voor 'Verder dan de stad'

Verder dan de stad

Zag jij ook, die mooie lange lijnen?

Zag jij ook, hoe ver het ging?

Ik ben wel hier tussen zon en sterren

Tussen land en de grote zee

Samenspel, tussen mens en leven

Ouder zijn, als een lachend kind

Welgemeend, vertrouwenwekkend

Het laat je zien, hoe mooi je bent

Heb jij ook vergezichten?

Verder dan de stad die ons omringt

De lucht breekt open, dat wil heel wat zeggen

Ik heb m'n oog gericht op wat ons bindt

Gemeentemuseum Den Haag: Rodin, Degas & Mondriaan

Het Gemeentemuseum Den Haag bezocht: boeiende reis door veel kunstvormen, in het prachtige Berlage gebouw. De tijdelijke expositie 'Van Rodin tot Bourgeois, sculptuur in de 20ste eeuw' wilde ik niet missen. Maar er was meer dat me boeide, zoals Mondriaan en de aanstormende Van de Velde.

Kleurrijke Mondriaans

Het Gemeentemuseum heeft een grote verzameling werken van Piet Mondriaan (1872 - 1944). Opvallend hoe krachtig hij zijn stijl doorontwikkelde: van toch wat onopvallende landschappen tot het lijnenspel waar hij wereldberoemd mee is geworden. Het is natuurlijk een kwestie van smaak, maar het zijn nu juist de werken daar tussenin (rond 1909) die ik het meest waardeer. Zoals zijn schilderijen van duin en zee (zie onder) en zijn krachtige serie van de vuurtoren in Westkapelle.

Mondriaan: Duin II (1909)

Mondriaan: Uitzicht vanaf de duinen (1909)

Sculpturen: Rodin & Degas

Eind 19e eeuw verkeerde de beeldhouwkunst in een impasse. Waar de schilderkunst volop in ontwikkeling was door het impressionisme, was de beeldhouwkunst nog één en al traditie. Rodin was het die de vernieuwing alsnog vorm gaf. Ook oorspronkelijke impressionist Edgar Degas was een vooruitstrevende sculpturist, al exposeerde hij tijdens bij leven slechts één beeld. Voor mijn eerdere schrijven op deze Blog over de rol van Auguste Rodin: klik hier.

Auguste Rodin: 'Figure Volante' (1890)

Degas: 'Danseuse' (1892)