Zitten in de Zon

vrijdag 27 oktober 2017

Karin Jurick: schilderijen kijken (inleiding)

Karin Jurick uit Atlanta heeft er een kunst van gemaakt om publiek vast te leggen dat bekende schilderijen bekijkt. Vele tientallen van dit soort werken heeft ze al gemaakt: heel karakteristiek. Ze schildert haar werken op basis van foto's zoals onderstaande in the Art Institute of Chicago (klik hier). Bij ieder werk start Karin met het schilderen van het schilderij aan de museum muur. Dat doet ze heel secuur, met veel respect en liefde voor het originele schilderij. Omdat de bekende schilderijen in haar werken zo goed herkenbaar zijn, wordt het natuurlijk leuk om schilder, naam en museum te achterhalen. Ik deel ze in een aantal posts, met aan de muur steeds één van mijn favoriete werken.

1 2 3 4 5

Karin Jurick: schilderijen kijken (Monet)

Claude Monet, Irises (1914 - 1917)

The Art Institute of Chicago

Pagina op de website van het museum: klik hier.

Claude Monet, Water Lily Pond (1917 - 1919)

The Art Institute of Chicago

Pagina op de website van het museum: klik hier.

Claude Monet,

On the banks of the Seine, Bennecourt (1868)

The Art Institute of Chicago

Pagina op de website van het museum: klik hier.

Claude Monet, Water Lilies,

Reflections of Weeping Willows (1914 - 1926)

Metropolitan Museum of Art, New York

Pagina op de website van het museum: klik hier.

Claude Monet, Reflections of Clouds

on the Water Lily Pond (c. 1920)

Museum of Modern Art, New York

Pagina op de website van het museum: klik hier.

1 2 3 4 5

Karin Jurick: schilderijen kijken (Renoir)

Pierre Auguste Renoir, Dance at Bougival (1883)

Museum of Fine Arts, Boston

Pagina op de website van het museum: klik hier.

Pierre Auguste Renoir,
Luncheon of the Boating Party (1880 - 1881)

Philips Collection, Washington DC

Voor de bijbehorende Wikipedia pagina: klik hier.

Pierre Auguste Renoir, Portrait of Alfred Sisley (1876)

The Art Institute of Chicago

Pagina op de website van het museum: klik hier.

Pierre Auguste Renoir,
Acrobats at the circus Fernando (1879)

The Art Institute of Chicago

Pagina op de website van het museum: klik hier.

Pierre Auguste Renoir,
Two Sisters on the Terrace (1881)

The Art Institute of Chicago

Pagina op de website van het museum: klik hier.

1 2 3 4 5

Karin Jurick: schilderijen kijken (Benson & Caillebotte)

Frank Benson, Summer Day (1911)

Crystal Bridges Museum, Bentonville

Pagina op de website van het museum: klik hier.

Frank Benson, Summer (1909)

Rhode Island School of Design, Art Museum

Pagina op de website van het museum: klik hier.

Gustave Caillebotte, Paris Street, Rainy Day (1877)

Art Institute of Chicago

Pagina op de website van het museum: klik hier.

1 2 3 4 5

Karin Jurick: schilderijen kijken (anderen)

George Seural, Sunday Afternoon
on the Island of Grande Jatte (1884 - 1886)

Art Institute of Chicago

Pagina op de website van het museum: klik hier.

Mary Cassatt, The Child's Bath (1893)

The Art Institute of Chicago

Pagina op de website van het museum: klik hier.

Joaquin Sorolla, Two Sisters, Valencia (1909)

The Art Institute of Chicago

Pagina op de website van het museum: klik hier.

Auguste Rodin, Portrait of Balzac (1893)

The Art Institute of Chicago

Pagina op de website van het museum: klik hier.

1 2 3 4 5

zondag 8 oktober 2017

Brent Jensen: American Impressionist

Mission District Churches (klik hier)

En weer zo'n hedendaagse Impressionist, waar ik van onder de indruk ben: Brent Jensen uit California. Zijn schilderijen zijn een genot om naar te kijken. Zijn liefde voor plein-air schilderijen begon al op jonge leeftijd, opgroeiend in de heuvels van de staat Wyoming. Op 12-jarige leeftijd won hij er een 'state-wide art contest'. Na het behalen van zijn Bachelor of Art in Utah had Brent 12 jaar lang een succesvol 'architectural illustration company'. In Nederland kennen we hen ook: de makers van artist-impressions van nog te bouwen bouwwerken. Een reis door Europa in 2002 was een grote inspiratiebron voor hem. De jaren erna ontwikkelde zijn liefde voor plein-air schilderen zich verder. Hij woonde talrijke schilder workshops bij, van gevestigde mentor artiesten. Ook bestudeerde hij kunstboeken over de oorspronkelijke impressionisten en geëxposeerde werken van de eerste generatie 'California Impressionists' (klik hier). Sinds 2007 is hij fulltime schilder en reist veel om inspiratie op te doen. Als gerespecteerd schilder wordt hij vaak opgenomen in nationale wedstrijden. Ook is zijn naam regelmatig te vinden in artikelen en geeft hij tegenwoordig zelf workshops.

Autumn in Prague

Ferry Buildings Farmer Market (klik hier)

Afternoon in Paris

Along the Seine (klik hier)

Vltava River in Prague

Canal boats in Autumn

Autumn in Amsterdam

Sausalito (klik hier)

Bridge to History Rome

zaterdag 7 oktober 2017

Innovatie & The Beatles

Wat deze post met Impressionisme te maken heeft? Ik geef toe: niet veel. Tegelijk gaat deze Blog over nog over iets anders: 'kleuren delen'. En kleurrijk was de Ipse de Bruggen Inspiratiefabriek. Een dag vol inspiratie, positiviteit en ontmoeting. In het Servicekantoor in Zoetermeer waren meer dan 50 inspiratiesessies, voorstellingen, workshops en belevenissen. Door collega's voor collega's. Een inspiratiedag met 'vernieuwing' als bovenliggend thema. Vorig jaar vertelde ik het verhaal van het Impressionisme en zong erbij een eigen lied geïnspireerd op een schilderij van Claude Monet (klik hier). Dit jaar kwamen Léon en Corina mee om vijf keer de sessie 'Innovatie & The Beatles' te verzorgen. Het bleek aansprekend: het verhaal van The Beatles met hun enorme innovatiekracht. We speelden er 5 nummers bij, ter illustratie van hun kwaliteit en vernieuwingskracht. Voor het bijbehorende artikel op de website van Ipse de Bruggen: klik hier.

In première: Abbey Road (een korte film :-)

Grappig einde. Onze bevlogen inspiratiesessie eindigde met de aankondiging, dat we zouden afsluiten met de publieke première van een door onszelf in 2005 opgenomen film op Abbey Road. Deze film was tegelijk ook een mooi voorbeeld van innovatie door de jaren heen. Want toen kon je met telefoons nog niet filmen en met mijn digitale fototoestel slechts 16 seconden, zonder geluid. Na een mooie opbouw van dit verhaal, waarin ik uitlegde dat we de hele enscenering hadden moeten afstemmen op die beschikbare 16 seconden, zagen alle aanwezigen onderstaande 'film'. Applaus en hilariteit volgden.