Toon Hermans (de bekende theatermaker) was een begenadigd schilder. Vrijwel zijn hele leven schilderde hij, maar anders dan zijn theaterwerk en boekjes hield hij het schilderen het liefst voor zichzelf. Pas in 1995 stemde hij (bijna 80 jaar) in met de publicatie van een groot aantal werken in een eigen imposant schilderijenboek. Na zijn overlijden (5 jaar daarna) was er een aantal jaren veel aandacht voor zijn schilderijen. Op tentoonstellingen in de Kunsthal (klik hier) en Singer museum (klik hier) was een selectie te zien van de honderden werken die hij naliet. Ik bezocht ze overigens beide. Ook waren er twee veilingen in 2004 en 2007 (klik hier) bij Christies, waarbij ik bij de eerste aanwezig was: een mooi spektakel. Je vindt een collage van zijn werken hierbij.
Voor 2 extra posts op deze Blog met schilderijen van Toon Hermans:
Toon Hermans de schilder (4 zomerse schilderijen): klik hier
Tussen Westland en Midden-Delfland betekent hier zoiets als tussen kassen en polders. Precies die grens tussen beide gemeenten is een plek waar die verschillende landschappen elkaar raken. Het toont een interessante symbiose en lijnenspel. Ter illustratie hierbij een aantal foto's; vanochtend op die grens gemaakt. Het was schilder Hans Versfelt die dit tussengebied meerdere malen opzocht, met prachtige schilderijen als resultaat: klik hier.
Pierre van Dijk (1950) beheerst de oorspronkelijke impressionistische techniek tot in de puntjes. Daarbij schildert hij werken, die naar onderwerpen dicht tegen de oorspronkelijke impressionisten aan zitten. Pierre laat zich inspireren door dezelfde thema's. Zoals Monet thema's als 'veld met populieren', 'irissen' en 'waterlelies'. Schilderijen waarvan je op het eerste gezicht denkt: 'heb ik die niet wel eens eerder gezien?' Meestal is het 'geïnspireerd door', zoals het schilderij hierboven: wat mij betreft een soort kruising tussen een schilderij van Monet en Vonnoh. Soms wordt het echter 'naschilderen' zoals blijkt uit de link bij twee van de schilderijen hieronder. Wel knap gedaan.
Over het verblijf van Monet in Venetië in 1908 schreef ik een jaar geleden al een post (klik hier). Naar aanleiding van de expo 'Monet & Architecture' eerder dit jaar in The National Gallery in London, maakten ze een korte docu over zijn verblijf daar. Monet was enorm onder de indruk van de schilderachtige stad. Het werden zijn laatste werken met architectuur. Alle jaren erna zou hij zich namelijk sec richten op de natuur, specifiek die in zijn watertuin in Giverny. Deze gefilmde uitleg over het prachtige Venetië & Monet vind je hieronder: van harte aanbevolen ...
Waterloo Bridge, Sunlight Effect (1903) klik hier voor zeer uitgebreide research en foto's van dit schilderij
In mijn voorgaande bericht (klik hier) is in de korte docu 'Monet's London' te zien, dat Monet logeerde op de 5e verdieping van het Savoy hotel aan de Theems. Kamers aan de Theems kant hadden destijds een balkon, waarop Monet uren en uren schilderde. Als hij vanaf zijn balkon naar links keek, zag hij Waterloo Bridge. Aan de rechterkant van het Savoy hotel zag hij de Charing Cross spoorbrug, die hij met name 's middags vastlegde.
De luchtkwaliteit in London was destijds veel slechter dan tegenwoordig. Het was de tijd van de kolenindustrie en London lag dagelijks onder een zware smog. Het was juist de combinatie van smog en zonlichteffecten die Monet intrigeerde en daarom in deze series vastlegde. Vanwege de snel veranderende lichtomstandigheden, werkte hij opnieuw aan tientallen schilderijen tegelijk. Als het lichteffect veranderde, pakte hij snel een ander schilderij dat juist weer dat effect het beste benaderde. De meeste schilderijen van de tientallen uit deze series voltooide hij de jaren erna pas thuis in het Franse Giverny. Je vindt hieronder 10 werken uit zijn Waterloo Bridge serie. Daaronder een foto van de situatie destijds, met daar weer onder een foto met pastel vanuit de Savoy kamer waar Monet destijds verbleef (tegenwoordig zonder balkon). Omdat hij in 1901 langer moest wachten op zijn doeken, onderweg vanuit Frankrijk, maakte hij in de tussentijd 26 pastel tekeningen. Helemaal onderaan vind je 2 van die Waterloo Bridge pastels.
NB Waterloo Bridge werd in 1817 (2 jaar na het winnen van de slag bij Waterloo door o.a. de Britten) geopend. Dit was de brug die Monet rond de eeuwwisseling in zovele lichteffecten heeft vastgelegd. Een eeuw na de opening, was de brug echter in zo'n slechte staat dat een nieuwe moest worden gebouwd. Deze huidige (2e) Waterloo Bridge is tijdens de tweede wereld oorlog gebouwd.
Claude Monet ging in 1870 voor het eerst naar London, op vlucht voor de Frans-Pruisische oorlog. Het zou 29 jaar duren voordat hij er terugkwam. Vol inspiratie kwam hij ook de twee jaren erna in 1900 en 1901 schilderen. Monet was succesvol geworden en kon zich een verblijf in het Savoy hotel veroorloven. Een kamer met balkon uitkijkend op de Theems, van waaruit hij zijn beroemde bruggen series ('Charing Cross Bridge' en 'Waterloo Bridge') initieerde. In de late middagen schilderde hij zijn derde serie, die van The Houses of Parliament vanuit het tegenovergelegen ziekenhuis. Prachtig toonbeeld van zijn grensverleggend seriematig schilderwerk; niemand deed dat voor hem, niemand deed het hem na.
Van harte aanbevolen: deze korte documentaire 'Monet's London' gemaakt ter promotie van de expo 'Monet & Architecture', die eerder dit jaar in the National Gallery plaats vond (klik hier). Deze expo gemist en toch geïnteresseerd? Klik dan hier voor een gefilmd overzicht.
Klik hier voor mijn aparte 'post' over de London Monet serie van Waterloo Bridge.
Brief van Claude Monet aan zijn vrouw Alice (1900)
Soms is het toch ook gewoon geluk hebben, dat je digitaal tegen een geweldig goede impressionist aanloopt. Bij de Amerikaan Bryan Mark Taylor komen kwaliteit, stijl en compositie in bijgevoegde schilderijen perfect samen. Schilderijen kortom, waar ik echt van kan genieten.
In 2005 rondde Bryan de 'Academy of Art University' in California af. Tegenwoordig is hij professioneel schilder, art docent, uitvinder en wereldreiziger. Zo was hij de bedenker van een buitenschildersysteem, dat wereldwijd door plein air schilders wordt gebruikt.
Hierbij een aantal van zijn werken, die ik kwalificeer als de top van hedendaags impressionisme. Dikwijls op locatie geschilderd, soms (zoals die van de auto's in stadsgezichten) in zijn studio naar foto's. Voor een interview met de nu 40-jarige Bryan Mark kan je hier terecht.
