Inzoomen op Monet in Kunstmuseum Den Haag

Vandaag hebben we de Claude Monet 'Tuinen van Verbeelding' tentoonstelling in het Kunstmuseum in Den Haag bezocht. Met name het deel met al die uiterst experimentele watertuin schilderijen is indrukwekkend. Ik heb met de camera ingezoomd op een aantal van die werken. Dus in vervolg op mijn vorige post over deze tentoonstelling (klik hier) hierbij 10 keer ingezoomd op experiment.

Mijn dochter van 7 jaar oud (altijd geïnteresseerd in kunst) was er ook bij toen we deze Monet tentoonstelling bezochten. Zij schilderde na het bezoek onderstaand schilderij, dat als je het mij vraagt geïnspireerd is op het Monet schilderij daaronder, één van topstukken van de tentoonstelling.

Monet nu in Kunstmuseum Den Haag

Aanrader: Tuinen van Verbeelding docu van het Kunstmuseum

Ze zijn er jaren mee bezig geweest in Den Haag om de Monet tentoonstelling 'Tuinen van Verbeelding' afgelopen week te kunnen openen. Een tentoonstelling van internationale allure met 40 van zijn Giverny watertuin schilderijen. Een tentoonstelling die elk museum in de wereld wel zou willen hebben, vanuit artistiek-, publicitair- en bezoekersoogpunt. Het lukte Kunstmuseum Den Haag (voorheen 'Gemeentemuseum Den Haag') om deze tentoonstelling te organiseren, waar 39 bruiklenen uit de hele wereld aan ten pas komen. Ze bezitten zelf namelijk één Monet blauwe regen: klik hier.

Het was namelijk ditzelfde Haagse museum dat in 1952 een vergelijkbare expositie organiseerde. Dat waren andere tijden in de kunstwereld. Monet was eind 19e eeuw de grote vernieuwer vanuit het impressionisme geweest. Na het impressionisme volgden de vernieuwende kunststromingen elkaar in hoog tempo op. In de jaren dat Monet in Giverny zijn waterlelie schilderijen maakte, was zijn kunst al 'ingehaald' door allerhande vernieuwingen. Na zijn dood in 1926 bleef een groot deel van zijn tuinschilderijen decennialang onaangeroerd in zijn atelier in Giverny staan. Toen er tijdens de 2e wereldoorlog bij Giverny werd gevochten, beschadigden glasscherven meerdere van die doeken.

Niet verwonderlijk dus, dat de kunstcritici in 1952 nogal lauw reageerden op de tentoonstelling in het Gemeentemuseum. Monet was uit de tijd, zijn schilderijen een echo uit het verleden. Toch kwam rond die tijd ook de omslag. Die werken van Claude Monet werden alsnog wereldberoemd, zijn waterlelies zijn handelsmerk. Juist omdat het Gemeentemuseum er zo vroeg bij was, is hen nu deze tentoonstelling gegund. Ze hebben er hard voor gewerkt en in alle media was er deze week over te lezen. Groots visitekaart van Claude Monet, één van de grootste schilders aller tijden: gaat dat zien!

Vlog van Lisa Koetsenruijter voor de Volkskrant

Nieuw werk van Hans Versfelt

Nuenen (voor de pastorie waar Vincent van Gogh woonde)

Als je je aanmeldt op de Blog van Hans Versfelt uit Breda (klik hier) dan krijg je automatisch een e-mail op het moment dat hij er een nieuw schilderij post. Aanrader! Regelmatig ontvang ik dus zo'n bericht met nieuw werk van deze toonaangevende Nederlandse Impressionist. Om blij van te worden! Hierbij mijn selectie van de schilderijen zoals dit derde kwartaal door hem opgeleverd. 

Graanrollen, nabij Noord-Franse kust

Klif bij hoogwater, Audresselles, Noord-Frankijk

Rotsen en branding, nabij Cap Griz-Nez, Noord-Frankrijk

Gorinchem aan de Linge

19 bloemetjes

Poelestraat, Groningen

Koeien met donkere lucht

Voor eerdere series met schilderijen van Hans Versfelt op deze Blog:

Kinderen in hun omgeving: klik hier.

Zomer: klik hier.

Portretten: klik hier.

Sneeuw: klik hier.

Landschap & Industrie: klik hier.

Het gebied rondom Westland: klik hier.

Dordrecht: klik hier.

Italië: klik hier.

Richard van Mensvoort wint ...

In mijn post van 12 juli (klik hier) noemde ik Richard van Mensvoort de top van het hedendaags Nederlands Impressionisme. Gisteren was hij één van de drie artiesten in het Max programma 'Sterren op het Doek'. Drie portrettisten mogen een bekende Nederlander op het doek vastleggen. Dit keer was het de reislustige Floortje Dessing. Tijdens een eerste sessie maken de kunstenaars kennis met hun model, dat ze ook beperkte tijd kunnen schilderen. De periode erna mogen ze - op basis van foto's - thuis hun ultieme portret maken. Richard van Mensvoort kwam met een werkelijk voortreffelijk impressionistisch portret, wellicht zijn beste tot nu toe. Het werk werd door Dessing als haar favoriet gekozen: terechte erkenning voor breed publiek van zijn grote impressionistisch talent.

Voor de eigen website van Richard van Mensvoort: klik hier.

Bryan Mark Taylor (2e post)

Een ervaren impressionist, die Bryan Mark Taylor uit Utah, die je hier ook al eens tegenkwam als deelnemer aan de 'Laguna Beach Plein Air Painting Invitational' (klik hier). Een jaar geleden plaatste ik hier mijn eerste lovende 'post' over zijn werken (klik hier). Hierbij aanvullend nog eens 12 van zijn impressionistische werken, waarbij het aardig is wat nader in te zoomen op enkele ervan.

Laten we beginnen met het schilderij hierboven. Vanuit een vogelvlucht perspectief laat hij op knappe wijze de verkaveling van het landschap zien. Met vooraan sterk contrast tussen de kavels en hoe verder je naar achter komt, hoe meer het de impressie van een verkaveling wordt. Met verschillende kleuren bruin, groen en geel als contrasten volgt je oog vanzelf de weg die van links-voor diagonaal over het doek naar achteren loopt, als logisch verdwijnpunt. Knap in perspectief geschilderd derhalve. Kleurgebruik, schetsmatigheid en perspectief doen me overigens enigszins denken aan de 'velden-schilderijen' van Gustave Caillebotte (voor 2 voorbeelden hiervan: klik hier).

Bryan Mark Taylor gebruikt verschillende technieken om zijn beeld te vangen. Vergroot maar eens bovenstaand schilderij. Dit werk is in 3 delen te knippen. Als eerste de wat donkere groenachtige voorgrond, die sterk doet denken aan de transparante wateren die Monet in zijn waterlelie periode schilderde. Dan het midden deel, met de sterk in zonlicht neergezette bebouwing en direct omliggende velden. In de voorgrond zet hij de gele verf extra dik aan om het voorliggende effect ten opzichte van de bebouwing te bereiken. Het derde deel van het schilderij begint boven het lichtgroene veld achter de bebouwing. Dat bovenste deel is een prachtig aangezet impressionistisch vergezicht van een glooiend landschap. Het hoger gelegen deel in de verte is minder scherp. Het schilderij als totaal kent zo een aantal lagen, die samen het totale beeld prima vangen. Knap gedaan! Als je het schilderij hieronder vergroot zie je dat hij voor dit landschap een compleet andere techniek gebruikt. Op dit werk kiest hij ervoor om de verf zo dun aan te brengen dat je het witte canvas van het schildersdoek er nog doorheen ziet. Van grotere afstand geeft dit een extra zonnig effect. Op deze wijze speelt Bryan Mark Taylor met technieken en onderwerpen. Op zijn eigen website (klik hier) zie je dat zijn meest recente werken met weer een andere stijl zijn geschilderd. Het enige schilderij vanuit die wat meer gepolijste stijl die je hieronder vindt, is die van het haventje met de boten.

Duifpolder: weids uitzicht

Tussen Schipluiden, De Lier en Maasland in ligt de Duifpolder. Midden in de drukke randstad - op mooie dagen ook vol fietsers - lijkt je er opeens in een rustige agrarische streek elders in het land beland. Ik fietste er vandaag heen (heerlijke bries, mooie wolkenluchten, weids uitzicht) en maakte er deze foto's met m'n telefoon. Nederland op z'n mooist: een impressie die ik komende winter zeker nog een keer terug ga kijken.

PS alle foto's (behalve die van de Vlaardingse vaart) maakte ik op één en dezelfde plek.

Paul Mathieu: Belgische Impressionist (1872 - 1932)

De meeste minder bekende Impressionisten die je op deze Blog vindt, loop ik via het internet tegen het lijf. Bij deze Belgische Paul Mathieu (1872 - 1932) liep dat anders. In juni waren wij een weekend in Apeldoorn (klik hier) en bezochten daar het CODA museum, waar overigens een aantrekkelijke expo over papierkunst te zien was. Nu heet de naastgelegen stadsbibliotheek daar ook 'CODA' en dus namen wij in eerste instantie de verkeerde ingang, liepen de trap op en kwamen in de bibliotheek terecht. Daar liep ik direct aan tegen het blok 'schilderkunst', dat er mag wezen. Ik kwam er niet alleen de volledige Monet catalogus van Wildenstein tegen (klik hier), maar ook onderstaand boek over het Belgisch Impressionisme. Met daarin namen van Belgische impressionisten die ik niet eerder hoorde. Daarin vielen twee afgebeelde werken van Paul Mathieu mij op.

Paul Mathieu ging vanaf zijn 12e studeren aan de 'Ecole Normale d'Art' in Brussel. Hij werd daarna restaurateur van schilderwerken en industrieel tekenaar. In bijna al zijn werken ontbreken de personages. Hij was bij leven redelijk succesvol, ook al deed hij het schilderen 'erbij'. Zijn beroep was vanaf 1896 leraar 'lijntekenen' aan de Academie van Brussel. Hij sloot zich aan bij een Brusselse kunstkring die zich afzette tegen Impressionisme en Pointillisme. Nu zo een eeuw later beschouwd, past zijn werk naadloos binnen het Impressionisme. Zijn werk verwijst zelfs naar grote Impressionisten zoals Monet, Sisley en Caillebotte. In België had je ook de stroming van het 'Luminisme', waar hij toe wordt gerekend. De Luministen bouwden verder op het Impressionisme, met veel nadruk op sterke (lees: zonnige) lichteffecten. Nederlander Hendrik Jan Wolter (klik hier) die in Antwerpen was opgeleid, hoorde er ook bij. De meeste werken van Paul Mathieu bevinden zich nog in privé bezit. Er bevindt zich ook werken van hem in musea in Antwerpen, Brugge, Brussel, Elsene en Kortrijk. Op veilingen zijn de werken behoorlijk in trek.

Oostende, gezicht op de visserskaai

Kanaal op Burano (eiland nabij Venetië)

Aak op de Seine 

Het kanaal, Zeebrugge

La fin de l'été (het einde van de zomer)