Zitten in de Zon

zondag 29 november 2020

Aaron Griffith: illustrator uit London

Aaron Griffith uit London is niet een man van veel woorden en uitgebreide bespiegelingen over zijn werk. De bio op zijn eigen website (klik hier) omvat naast zijn foto niets meer dan deze tekst: 'Ik ben de gast op de foto, die doet alsof hij naar iets interessants kijkt. Ik woon in Londen en ben een autodidactische illustrator en concept artiest. Al een aantal jaren werk ik in de games industrie. Op dit moment werk ik bij Gamesys en ben daarnaast freelancer'. Je zou willen dat hij zich nog meer op het schilderen zou kunnen richten, want wat nu bijvangst is, is echt van hoge kwaliteit. Je vindt hieronder de vierluiken waarmee hij vast heeft gelegd hoe hij zijn portretten heeft opgebouwd. In de gaten houden, die Aaron Griffith.

zaterdag 21 november 2020

Nick Alm: Zweedse schilder

Het werk van de Zweedse schilder Nick Alm (1985) heeft een volstrekt eigen signatuur. Ik bedoel ermee dat zijn werken heel onderscheidend zijn naar stijl en setting. Krachtige portretkunst in olieverf, vreemd genoeg dikwijls in de setting van een bacchaal. In die zin lijkt zijn werk de illustratie van de bekende Nederlandse slogan: 'drank maakt meer kapot dan je lief is'. Hij schildert verstilde beelden met naar binnen gekeerde blikken. Kortom, niet de schilder met het meest frisse palet. Maar wel enorm goed gedaan. Nick Alm begon in 1999 als illustrator maar ging zich in de jaren erna steeds meer toeleggen op het schilderen. In 2007 begon hij een studie op de kunstacademie in Florence. Hij bestudeerde er de klassieke kunstenaars. De schilder die woont en werkt in Stockhorm bekwaamde zich in portretkunst met veel gevoel voor licht, sfeer en afstandelijke menselijke interactie. Voor zijn eigen site: klik hier.

zondag 1 november 2020

De portretkunst van Evgeniy Monahov

Uitzonderlijk talent die Evgeniy Monahov. In 1974 werd hij geboren in Moskou en bleek al op jonge leeftijd een grote voorliefde voor schilderen te hebben. Hij studeerde aan de Moscow College of Art, waarna hij werd uitgenodigd om zich in te schrijven voor het prestigieuze 'Surikov Academy & Art Institute' in Moskou. Hij haalde er in 2002 zijn doctoraal. Al twee jaar erna exposeerde hij werken in London, Dublin en Japan. In 2006 kon hij in meerdere Franse plaatsen zijn werken laten zien. De afgelopen jaren was Evgeniy te zien op solotentoonstellingen in Moskou en Barcelona. Evgeniy schildert met snelle, rake penseelstreken. Het hoofdonderwerp geeft hij daarbij het meeste detail. Hij is echt een meester in de portretkunst geworden, in navolging op Joaquin Sorolla (klik hier) met wie hij regelmatig wordt vergeleken. Voor zijn eigen website: klik hier.

Voor de eveneens voortreffelijke portretkunst van Vincente Romero Redondo: klik hier voor mijn eerdere post.

Voor de net zo aansprekende portretkunst van Michael en Inessa Garmash: klik hier voor mijn eerdere post.

zondag 18 oktober 2020

Sergey Vinogradov: Russische impressionist

Sergey Vinogradov (1869 - 1938) was een veelzijdige en succesvolle Russische impressionist. Kijk hierbij maar eens naar zijn kwalitatief onderscheidende zonnige interieurs. Sergey werd geboren in de Great Salt Kostroma provincie, aan de westelijke kant van Rusland. Al op jonge leeftijd toonde hij zo'n grote interesse in schilderkunst, dat hij op 11-jarige leeftijd naar een redelijk vrije kunstschool in Moskou mocht. Op z'n 21e werd hij tekenleraar in het oosten van Oekraine. In 1896 kwam hij als leraar naar Moskou, waar hij bevriend raakte met schilder Konstatin Korovin (klik hier), die hem inspireerde tot het Impressionisme. Rond de eeuwwisseling bezocht Sergey Parijs, toen het hart van de kunstwereld. In de galerie van bekende handelaar Durand-Ruel zag hij daar schilderijen van de Franse Impressionisten. Met name de werken van Renoir spraken hem aan. In 1903 was hij mede oprichter van de 'Unie van Russische schilders'. De schilderijen van Sergey Vinogradov werden onderdeel van hun gezamenlijke exposities in Europa. Naast schilderen illustreerde hij ook kinderboeken. Hij ervoer de Russische revolutie in 1917 eerst als positief, maar dat sloeg al snel om door de plunderingen en chaos. Ook de kunst moest er bij de plunderaars aan geloven. Omdat veel bevriende kunstenaars erdoor in de (financiële) problemen kwamen, besloot Sergey een tentoonstelling van Russische kunst in New York te organiseren. Na die expositie in 1924 keerde hij niet meer terug naar Rusland, maar vestigde zich permanent in Riga, Letland. Hij opende er een eigen school en werkte er met enorme inspiratie en gedrevenheid. Zelfs de dag voor zijn overlijden aan longontsteking, zei hij nog: 'ik weet dat ik ga sterven, maar toch zou ik heel graag willen schilderen'.