Hij schrijft het zelf mooi op z'n eigen website (klik hier). Nicolas Odinet (1953) wil graag 'instant geluk' vastleggen. Als scherp observator gaat het hem om het schilderen van zulke vluchtige momenten. In die zin is hij een Impressionist, ook al schildert hij in een meer realistische stijl. De Franse Nicolas heeft zich het schilderen zelf aangeleerd, ook bestudeerde hij de werken van vele andere schilders.
In mijn speuren naar geslaagde schilderijen kom ik dikwijls schilders tegen, waarvan slechts één schilderij (of hooguit een enkele) er voor mij uitschiet. Aan zo'n schilder wijd ik dan uiteraard geen aparte post op deze Blog. Wel leuk om ze hier alsnog gezamenlijk af te beelden. Zo vind je hierbij 25 schilderijen van 20 verschillende schilders; een kleurrijke potpourri. Helemaal onderaan vind je drie links naar eerdere posts met dergelijke 'verzamelde losse werken'.
Abram Arkhipov
Don Hatfield
Laura Lacambra Schubert
Jonathan Ahn
Paul Schulenburg
Emmanuel Viérin
William Oxer
Joseph Moncana
Bato Dugarzhapov
Josef Kote
Laura Lacambra Shubert
Pedro Covo
Colley Whisson
Edward B Gordon
Joseph Moncana
Julian Merrow Smith
Elioth Gruner
Paul Schulenburg
Robert Hannaford
Josef Kote
Emmanuel Viérin
Emile Friant
Edward B Gordon
Paul Schulenburg
William Oxer
Overzicht met gevonden 'losse werken' 2019: klik hier
Overzicht met gevonden 'losse werken' 2018: klik hier
Overzicht met gevonden 'losse werken' 2017: klik hier
Marc Dalessio (1972) uit Californië is een zeer bekwame hedendaagse impressionist. Hij is er één die daarbij hoge productie draait (lees: veel inspiratie heeft), getuige ook het feit dat zijn bezoek aan de Algarve ruim 20 schilderijen opleverde. Ik laat hier zijn serie zien van rotsformaties aan die kust. Een geslaagde serie die een sterke verwijzing is naar de schilderijen van Claude Monet op Belle-Ile in 1886 (klik hier). Voor alle Algarve schilderijen van Marc Dalessio, klik hier voor zijn eigen website.
Michele del Campo groeide op in een klein dorp in het zuiden van Italië. Na een aantal omzwervingen en studies ging hij uiteindelijk in Madrid studeren en exposeren. Zijn talent werd er (h)erkend, want in 2006 won hij nog tijdens zijn studie een prestigieuze Spaanse schildersprijs. In 2008 verhuisde hij naar London, waar hij diverse solotentoonstellingen had en in 2016 naar Glasgow, Schotland. Daar in Schotland miste hij het zonlicht dusdanig, dat hij weer besloot te gaan reizen. In 2020 vestigde hij zich als succesvol schilder opnieuw in Madrid. Bijgevoegd werken vind ik zo sterk, dat ik parallellen zie met de grote Joaquin Sorolla (klik hier), destijds eveneens Madrileen. Zo doet bovenstaand schilderij me naar lichtwerking en krachtige portretkunst echt aan de strandtaferelen van de oude meester denken. Ook het grote formaat van zijn schilderijen heeft hij met Sorolla gemeen. De composities van Michele zijn onderscheidend kleurig. Uit alles spreekt het licht van het zonnige Zuiden, in een bijna overdaad aan kleur. Zie het prachtige voorbeeld hier direct onder. Zijn grote talent in portretkunst combineert hij hier met uiterst kleurrijke en zonnige compositie. Voor zijn eigen website: klik hier.
