Auguste Rodin

Het waren de jaren dat de Impressionisten de traditionele schilderskunst vanuit Parijs 'op hun grondvesten deden schudden'. Ze keken anders, maakten andere kunst, bleven standvastig geloven in hun vernieuwende werkwijze en ontvingen - ondanks jaren vol kritiek - richting 1890 steeds meer waardering en erkenning. Aanvoerder van de impressionisten was groot talent en vernieuwer Claude Monet. Hij werd een internationaal gerespecteerd kunstenaar, aanvoerder van een vernieuwende beweging.

' De Denker' (1881) klik hier

De wereld van de beeldhouwkunst had zich die eeuwen ervoor al net zo traditioneel ontwikkeld als de schilderkunst. Ook daar vond diezelfde jaren een vergelijkbare vernieuwing plaats, geleid door een al net zo'n groot talent en vernieuwer: Claude Rodin. Zijn beelden en sculpturen kwamen los van de traditie. Sterker nog, ze verbeeldden de vernieuwing, het anders kijken en vormgeven. Rodin benadrukte in zijn scupturen - net als de impressionistische schilders - de tijdelijkheid van het moment. Duimafdrukken, niet uitgewerkte onderdelen en onvolledige figuren, fragmenten van het lichaam; maar al te vaak dachten mensen dat het om slechts studies ging.

Ondanks zijn al op jonge leeftijd onderkende talent werd hij tot drie keer toe afgewezen voor een studie aan de traditionele École des Beaux Arts. Zijn werken waren toen al te afwijkend van de gangbare norm. De kennismaking in 1875 met de - toen al eeuwenoude - werken van Michelangelo betekende de grote omslag. Rodin werd sterk geïnspireerd door de krachtig vernieuwende wijze, waarop die oude meester zijn beelden had vormgegeven. De werken van Rodin krijgen vanaf dat moment een onderscheidend hoog niveau, alhoewel gevestigde kunstorde en publiek zich aanvankelijk sterk verzetten tegen zijn vernieuwende sculpturen.

'De Kus' (1886) klik hier

Rodin wordt 'de beeldhouwer van het impressionisme' genoemd. Niet geheel toevallig was hij goed bevriend met Claude Monet (klik hier). Dit kwam samen in een gezamenlijke expositie in de zomer van 1889. Het werd een grote overzichtstentoonstelling van 145 werken van Monet, geflankeerd door 36 sculpturen van Rodin. Deze expositie in Parijs werd een groot succes en bracht hen internationale erkenning. Rond de eeuwwisseling was Rodin - net als Monet - een wereldwijd bekend en gerespecteerd kunstenaar. Het talent van Rodin werd vergeleken met dat van Michelangelo.

Waar Claude Monet in persoon de brug vormde tussen eeuwenlange traditionele schilderkunst en de moderne schilderkunst na hem, was Auguste Rodin (1864 - 1943) dat voor de beeldhouwkunst. Beiden waren vernieuwers, die zich met hun grote vernieuwende talent konden onderscheiden.

'Het Bronzen Tijdperk (deel) (1876) klik hier

Musée Rodin, Parijs

Auguste Rodin woonde vanaf 1908 in Hôtel Biron aan de Rue de Varenne. Hij schonk - naarmate hij ouder werd - zijn volledige kunstverzameling aan de Franse staat. Dat betrof naast eigen werken bijvoorbeeld ook schilderijen van Renoir en Van Gogh. Rodin stelde één voorwaarde hierbij: het hotel moest een museum met zijn werken worden. En zo geschiedde: in 1919 werd het hotel - twee jaar na zijn dood - 'Musée Rodin' en is dat nu nog steeds. Hieronder ter impressie een aantal foto's die ik er zeven jaar geleden maakte.

  

Waaruit de zomer spreekt

Hiermee voeg ik vier zomerse schilderijen van (opnieuw) Hans Versfelt (klik hier) toe aan deze digitale schilderijenverzameling. Opnieuw op en top kleur!

 Meisje liggend in het gras (2016)

Kampen in tegenlicht met kudde (2016)

Strand van Wassenaar (2016)

Tent op een warme dag

Vrije kunsten

Nadat het Rijksmuseum in 2012 na een lange renovatie weer openging, hebben ze iets gedaan wat in de kunstwereld geen toonaangevend museum nog aandurfde. Ze hebben in een groots opgezet project al hun (meer dan een half miljoen) werken op groot formaat download-baar gesteld. Vanuit deze 'Rijks Studio' (klik hier) mogen de afbeeldingen voor ieder denkbaar doeleinde worden gebruikt. Ze kunnen nu bijvoorbeeld terugkomen in gebruiksproducten van anderen. Het is deze onvoorspelbaarheid, die de belangrijkste musea in andere landen nog tegen houdt. Ook spelen de auteursrechten hierbij een rol, omdat die pas 70 jaar na het overlijden van de kunstenaar vervallen. Voor het grootste deel van de kunst in het Rijksmuseum geldt dat die termijn ruimschoots is overschreden.

Het Rijksmuseum heeft een aantal impressionistische werken (klik hier), waaronder één werk van Claude Monet. Ik heb onderstaand schilderij uit 1884 gedownload (grootte: 7,5 MB).

 Claude Monet, La Corniche de Monaco (1884)

'La Corniche de Monaco' (deel uitvergroot)

Om de downloads te kunnen starten, moet je wel een Rijks Studio login aanmaken. Sinds de start van het project hebben 290.000 gebruikers zo'n 645.000 van deze kleine museumpjes aangemaakt. Ik begrijp die aardigheid wel van zo'n eigen digitale kunstverzameling; zie deze Blog. Je hebt altijd en overal je verzamelde favoriete kunstwerken digitaal bij de hand.

Nog meer Spanje: Elisio Meifren y Roig

Nog een succesvolle impressionist: de Catalaanse schilder Elisio Meifren y Roig (1859 - 1940) won bij leven een heel aantal prijzen. Zijn stijl werd meer en meer impressionistisch, met name nadat hij zich vanaf 1892 definitief in Parijs vestigde. Zie hieronder een aantal van zijn werken. Let vooral op de verscheidenheid in stijlen als bijvoorbeeld zijn werk 'Elisio' naast de z'n 'Jardin de Premia' zet. Ook de werken van Elisio Meifren zijn ruimschoots te vinden in het Prado Museum (klik hier).

 'Mallorca' (klik hier om in te zoomen)

 'Marina'

 'Pasaja de costa'

 'Elisio'

 'Courtyard'

'Jardín de Premia'

Aureliano de Beruete y Moret (inzoomen)

Aureliano de Beruete y Moret (1845 - 1912) was een Spaanse landschap schilder, goed bevriend met Joaquin Sorolla (die hem ook enkele keren portretteerde). Aureliano reisde in de jaren 70 van de 19e eeuw naar Parijs en had daar contacten met Franse impressionisten, waaronder Claude Monet. Zijn werken zijn goed vertegenwoordigd in het beroemde Prado Museum in Madrid.

Paisaje, 1910

Bovenstaande afbeelding komt van de website van het Prado Museum. Via hun website kan je inzoomen op dit beeld, wat een prachtig beeld geeft hoe hij de verf opbracht: klik hier.

Zoom ook eens in op onderstaand schilderij van de Spaanse rivier 'El Manzaranes': klik hier.

El Manzaranes, 1908

De snelheid

Zie het bericht hier direct onder: Renoir schilderde oktober 1881 zijn Venetiaanse schilderijen, waarna ze in maart 1882 in Parijs aan het publiek werden getoond: een goede 5 maanden later.

Tegenwoordig gaat dat veel sneller. Opnieuw Hans Versfelt: ik heb me geabonneerd op zijn Blog (klik hier). Bij ieder nieuw schilderij, krijg ik een melding. "Hoera, er is er weer één". En regelmatig neem ik zo'n geslaagd schilderij over op m'n eigen Blog. Nu met zijn tekst en foto.

 Amstel in avondzon (2016)

"In dit schilderij heb ik het avondlicht proberen te vangen. Ik was vroeg in de middag begonnen. Het licht was toen nog heel anders. Het was in de eerste instantie niet mijn plan om het avondlicht vast te leggen. Gedurende de dag heb ik het licht steeds meer aangepast. Want de kleuren van mijn onderwerp werden steeds mooier. In het begin stond de zon hoog en werden de bootjes op de voorgrond helder verlicht. Maar later viel er minder licht op en heb ik de lichte toetsen weggeschilderd. Het licht van de dalende zon die op het Amstelhotel viel werd steeds helderder en ik heb dit er in geschilderd."

Terug naar de meesters: Renoir, Venetië (1881)

Tijdens zijn reis door Italië in 1881 verbleef Renoir gedurende oktober in Venetië. Hij schilderde er een aantal van zijn meesterwerken, in kenmerkende stijl. Direct hieronder vind je zijn zicht op het Dogepaleis (= het gebouw aan de rechterkant). Venetië werd in die tijd dermate veel geschilderd, dat Renoir later grapte dat er minimaal 6 schilders naast elkaar op de kade stonden toen hij het beeld vastlegde. Daar weer onder vind je zijn schilderij van de basiliek van San Marco. Van zijn krachtige 'Grand canal' zijn op internet helaas alleen fletse afbeeldingen te vinden. De gevonden detail-foto's die iemand er zelf van maakte, laten niet alleen de eigenzinnige detaillering zien, maar ook de warmte van de kleuren. Dat origineel is overigens te zien in het 'Museum of Fine Arts' in Boston.

 Venice, the doge palace

 Piazza San Marco, Venice

 Grand canal, Venice

 Grand canal, Venice (deel uitvergroot)

Grand canal, Venice (deel uitvergroot)

Terug in Frankrijk werden deze schilderijen geëxposeerd tijdens de 7e impressionistische tentoonstelling. Dat hun schilderkunst toen revolutionair was, blijkt wel uit hoe één van de kritieken erop luidde: 'de meest schandalige reeks woeste klodders door een lasteraar van Venetië'. Het is waar dat Renoir brak met alle conventies door stenen gevels op te laten lossen in een kanten patroon van kleur en licht. De impressionisten introduceerden een nieuwe manier van kijken en vastleggen, die de schilderkunst voor altijd zou veranderen. 

Marc Dalessio

De Amerikaanse schilder Marc Dalessio (1972) is uiterst reislustig en productief (klik hier). Zijn snelheid gaat wel ten koste van het niveau. Onderstaande werken - daarentegen - vind ik top!

 The mulberry tree, Tuscany (2014)

 Diaz Beach, the Cape of Good Hope (2016)

 Green Valley Cambria (2015)

Vrnik (2014)

Scrofiano (2015)

 

Cafe in Chioggia (2015)

 Late Afternoon at the Marko Polo Hotel, Korcula (2014)

The church of Faistenau (2015)

Big sur temple (2016)

Nieuwe schilderijen Hans Versfelt

Met afstand mijn favoriete hedendaagse schilder is Hans Versfelt (1968) uit Breda (klik hier). Op mijn Blog vind je regelmatig nieuwe schilderijen van hem en zo ook hieronder:

 Ambleteuse: 'Kustplaats in avondlicht'

'Straat naar zee'

Monet in Holland (1886)

Claude Monet verbleef drie keer in Nederland. De derde keer was in mei 1886. Hij was er toen op uitnodiging van de Franse ambassade. Dat Monet toen al een bekendere schilder was, spreekt ook uit het feit dat er diverse meldingen van zijn aanwezigheid in de Nederlandse pers waren. Ongeveer een maand verbleef hij in Den Haag en trok van daaruit met zijn schildersezel door de Bollenstreek. Na eerdere verblijven in de Zaanstreek (1871) en Amsterdam (1874) legde hij zich dit keer toe op het vastleggen van de kleurrijke bollenvelden.

(detail van het bovenste schilderij)

Tulip Fields at Sassenheim: klik hier

La Maison à Fleury, 1905

De Nederlandse schilder Kees van Dongen woonde in Parijs toen hij dit (neo-) impressionistische schilderij maakte. Dit voor hem atypische schilderij maakte hij tijdens een verblijf in Fleury-en-Bière, zomer 1905. Wat mij betreft had hij er meer in deze stijl gemaakt ...

Joaquin Sorolla Y Bastida: Valencia

Naar de zonnige beelden van de Spaanse schilder Joaquin Sorolla (1863 - 1923) beweeg ik steeds terug. Hier drie van zijn strandgezichten, geschilderd op het strand van Valencia. 



 Niña en la playa, Valencia

 Buscando Mariscos, Playa de Valencia

El pescador

Paris La Tour Eiffel

(Louis Hayet, Paris la Tour Eiffel, 1890)

De stad Parijs voelde voor mij direct vertrouwd. Boulevards geflankeerd door l'architecture: ze ademden een lied dat ik niet eerder hoorde, maar me zo plezierig bekend voorkwam. De Seine, La Tour Eiffel, D'Orsay .... ik vond dat gevoel van thuiskomen niet in London, Rome of Barcelona, maar Parijs had het vanaf dat eerste moment.

Ter vastlegging: PR 5 km: 21.42 minuten

M'n persoonlijk snelste tijd op de 5 kilometer aan kunnen scherpen tot 21.42 minuten.