Een bijzonder klein optreden

De juf van Sjoerd z'n klas stuurde onlangs een oproep, of er ouders zijn die iets zouden kunnen vertellen over een instrument. Het resulteerde in een erg leuk klein optreden samen met Corina (haar dochtertje zit bij Sjoerd in de klas). We speelden een aantal nummers van ons Boerol project (klik hier). Hieronder enkele foto's ter illustratie van dit bijzondere optreden:

Nu we het toch over Caillebotte hebben ...

Hieronder vind je drie van de (wereldberoemde) werken van Gustave Caillebotte. Met name het middelste werk ('Rue de Paris ...') wordt alom beschouwd als zijn 'masterpiece'. Als je deze werken vergelijkt met bijvoorbeeld die van Claude Monet of Pierre-Auguste Renoir in die tijd, dan zie je hoe uiteenlopend de stijlen binnen de zogenoemde impressionistengroep waren. Caillebotte had bij deze werken een meer realistische stijl, die eerder doet denken aan Degas.

 Le Pont de l'Europe (the Europe bridge) 1876

Rue de Paris; Temps de pluie (Paris street, Rainy Weather) 1877

Raboteurs de parquet (floor-scapers) 1875

Voorjaarsvakantie en regen ('Effet de pluie')

Vandaag de eerste dag van de voorjaarsvakantie en het regent. Ik zag de druppels in de plassen vallen en dacht aan dit schilderij van Gustave Caillebotte uit 1875 (L'Yerres, effet de pluie - in het Engels bekend als 'The Yerres, rain'). Hij schilderde overigens regelmatig taferelen rond dat riviertje. Eronder laat ik 3 zomerse equivalenten daarvan zien (uit 1878).

Degas Revisited

Edgar Degas (1834 - 1917) was lid van de oorspronkelijke impressionistengroep en met name bekend door zijn schilderijen met ballerina's. Degas had daarbij een enorm talent voor het vinden van bijzondere gezichtspunten van waaruit hij het beeld vastlegde. Met behulp van de Amerikaanse ballerina Misty Copeland komen drie van zijn werken opnieuw tot leven.

 The green dancer, 1879

The Dance Studio (1878)

The Star (dancer on stage) (1878)

Onderstaande foto komt vanuit diezelfde indrukkende fotoshoot. Eronder een korte 'making of ...'

Onwaarschijnlijk vroeg

De Prunus voor ons huis kleurt al wat roze. Sterker nog: de eerste bloemetjes hebben zich al ontvouwen. Het is zacht; ik hoor vogels fluiten. De lente is onwaarschijnlijk vroeg dit jaar!

Sorolla, Krøyer, Benson World Expo

Stel je voor, dat het mogelijk zou zijn om een internationale impressionistische tentoonstelling te organiseren … dan zou ik maar wat graag schilderijen van Joaquin Sorolla, Peder Severin Krøyer en Frank W. Benson bij elkaar brengen. Hieronder vind je een aantal van hun schilderijen, die ik digitaal bij elkaar zocht. Werken waaruit samenhang spreekt, in thema, wederzijdse inspiratie en gezamenlijke inspiratiebronnen.

Daar weer onder vind je een korte toelichting, als het ware uit de catalogus.  

1. Benson, Krøyer en Sorolla: geliefden in de tuin

Portrait of my daughters, Benson (1907)

Marie and her mother in the garden, Krøyer (1891)

My wife and daughters in the garden, Sorolla (1910)

2. Sorolla en Krøyer: schepen en het strand

Beached Boats, Sorolla (1915)

Boat and the Beach, Krøyer, (1892)

Eating in the Boat, Sorolla (1898)

3. Benson en Sorolla: kinderen en boot

 

Calm Morning, Benson (1904)

The White Boat (Jávea), Sorolla (1905)

Two boys in a boat, Benson (1904)

4. Sorolla en Krøyer: kinderen in zee

 

 Midday at Valencia Beach, Sorolla (1904)

Skagen beach, Krøyer (1892)

Afternoon Sun, Sorolla (1910)

Sunshine at Skagen: boys swimming, Krøyer (1892)

The little sailboat, Sorolla (1909)

5. Benson, Krøyer en Sorolla: zusjes

The Sisters, Benson (1899)

The Benzon daughters, Krøyer (1897)

Two sisters, Valencia, Sorolla (1909)

6. Benson, Krøyer en Sorolla: hun eigen vrouwen

  Portrait in White, Benson (1889)

Portrait of the artist’s wife Marie, Krøyer (1889)

Clotilde in evening dress, Sorolla (1910)

7. Sorolla, Krøyer, Benson: vrouwen met hoed nabij zee

Summer evening at Skagen beach, Krøyer (1893)

A Summer Day, Benson (1911)

Under the awning, beach at zarautz, Sorolla (1910)

Sorolla, Krøyer, Benson: Catalogus

Hieronder alvast een stukje uit de catalogus van deze potentiële World Expo: 

Joaquin Sorolla: 1863 - 1923 (Spanje)

Peder Severin Krøyer 1851 - 1909 (Denemarken)

Frank W. Benson : 1862 - 1951 (Verenigde Staten)

Sorolla, Krøyer en Benson waren in hun tijd toonaangevende schilders, niet alleen in eigen land, ook internationaal. Met onderlinge raakvlakken: allen werden direct of indirect geïnspireerd door de Franse impressionisten en door elkaar. Plenair-air schilderen, de manier van schilderen, hun lichtbehandeling en de keuze voor alledaagse onderwerpen. Zij behielden daarnaast – ieder op de eigen manier - ook een deel van hun ‘naturalisme’; met meer details in de compositie dan bijvoorbeeld bij Claude Monet.

Parijs als centrum

Geen kleurenfoto’s, laat staan internet: het waren tijden dat je knap moeite moest doen om je schilderijen aan de man te brengen. Dat kon alleen door fysiek met ze aan de sleep te gaan: exposeren dus, en liefst in Parijs. Want dat was het centrum van de kunstwereld, waar ook het impressionisme z’n oorsprong vond  – die nieuwe stroming, vertegenwoordigd door een groep jonge schilders. Joaquin Sorolla bezocht op nog jonge leeftijd (tussen 1885 en 1889) Parijs en kwam er in contact met het werk van die nieuwe schilders. Frank Benson genoot er in 1883 een schildersopleiding en was onder de indruk van het werk van Monet.  Peder Severin Krøyer vertoefde tijdens zijn Europese reizen (tussen 1877 en 1881) regelmatig in Parijs en exposeerde er vanaf 1890 regelmatig. Het impressionisme beïnvloedde ook hem sterk.

In 1900 was in Parijs de grote wereldtentoonstelling. Joaquin Sorolla won er de belangrijkste prijs (‘grand prix’). Ook Peder Severin Krøyer en Frank Benson exposeerden en vielen in de prijzen. Frank Benson won een zilveren medaille met zijn ‘the sisters’, dat wordt beschouwd als zijn echte start als impressionist. Joaquin Sorolla werd er internationaal vermaard door. Zes jaar later exposeerde hij 497 werken op een succesvolle eigen expositie in Parijs.

Internationaal

Sorolla maakte in 1909 de oversteek naar Amerika. 356 schilderijen exposeerde hij in New York, waarvan er maar liefst 195 werden verkocht. De reacties waren overweldigend. In de vijf weken dat de expositie duurde, waren er 159.381 bezoekers.

Frank Benson was daar op dat moment al een gerespecteerde schilder, oprichter van de bekende Amerikaanse groep impressionisten ‘The Ten’. Het Amerikaanse publiek dat de expositie van Sorolla bezocht, zag overeenkomsten met zijn ‘American Impressionist Style’.

Hun weg werd er al geëffend door de Franse impressionisten. Vanaf 1883 organiseerde de Parijse kunsthandelaar Paul Durand-Ruel er al meerdere succesvolle impressionistische exposities.

NB en waar die Expo dan plaats zou moeten vinden? Uiteraard in het Grand Palais in Parijs, speciaal ontworpen en gebouwd als expositieruimte voor de wereldtentoonstelling van 1900.

Eindejaarsnotities ...

Dan heb je vrij en een aantekenblok: het leidde tot deze 20 zinnen ('one-liners') over 2015.

Voor deze eindejaarsnotities: klik hier.

Gericht op het zonnige werk

Ik ben met name gericht op het meest zonnige schilderij. Ik kan statige zalen vol imposante schilderwerken in hoog tempo doorlopen, om vervolgens een hele tijd stil te staan bij dat ene kleine zonnige schilderijtje in de hoek. Ik bekijk het van dichtbij, ga zelfs even zitten in die zaal, met m'n oog er steeds op gericht. Ik weet niet wat het is, maar de heldere kleuren prevaleren!

Theodore Robinson, In the Sun (1891)

Klein/groot geluk

Geluk kent vaak de op-het-eerste-gezicht associatie met grootse belevenissen, van die 'vlag-uit-momenten'. Waar dat 'hoera-mijlpaal-behaald' regelmatig hoort bij de werkweek, past bij het weekend de meer verinnerlijkte variant. Als ik de kinderen zie spelen in hun spel: prachtige mensjes in wording, met al die eigenheid. Of als ik die gezichten vol expressie zie, als ze na het avondeten geboeid een filmpje kijken. Die geluksvariant ligt het meest na aan het hart.

 'Kinderen aan tafel' (Hans Versfelt 2015)


 'Kinderen in een badje' (Hans Versfelt 2012)

Na Parijs ...

We zijn deze dagen allemaal onder de indruk van de berichten-met-grote-impact uit Parijs. Ik schreef er dit liedje bij. 

(druk op het plaatje hieronder voor het lied)

Ken je dat gevoel als je beelden ziet vol afschuw

Dat je weet dat dit niet het ware leven is

Dat het ware leven meer iets heeft van liefde en geluk

Dat je weet dat er ook hoge waarden zijn

Dan weet je dat je af en toe vergeet

Dat we allemaal mensen zijn

Uit dezelfde levensbron

Op dezelfde planeet

Dan vraag je je af en weet

Dat we vergeten lijken te zijn

Die innerlijke levensbron

Die ons allen bindt

Dat levenslicht

Dat ons mensen maakt

Sorolla (als tegenwicht)

Of het nu door het regenachtige/stormachtige weer komt, of door het erg indringende wereldnieuws dit weekend ... ik weet het niet .... maar vanochtend had ik onmiskenbaar Sorolla (klik hier) in m'n hoofd. Ik zocht er deze zonnige schilderijen van hem bij.

Achtereenvolgens: 'meal on the boat', 'the three sisters at the beach' (1908), 'Valencia, beach in the morning light' (1908), 'Fisherwomen on the beach', 'After the bath' (1916), 'Boats on the shore'.

Plenair schilderen

Het was de generatie van de impressionisten die voor het eerst pleinair (lees: buiten) ging schilderen. Dat was voor hen mogelijk door de uitvinding van de verftube en de portable schildersezel.

Je vindt hieronder een beeld van Claude Monet aan het werk:

Dit schilderij 'Claude Monet, painting by the edge of the wood' werd in 1885 door John Singer Sargent (klik hier) gemaakt. Sargent was één van de gerespecteerde schilders/bewonderaars die naar Monet toe kwamen. Hij schilderde dit werk in een voor hem niet gebruikelijke impressionistische stijl. Overigens: zeer waarschijnlijk werkte Monet op dat vastgelegde moment aan dit werk: klik hier

Kinderkunst

Kinderen hebben zo hun eigen (dikwijls nog) vrije manier van expressie. Ook hier in huis lopen drie van dergelijke 'kunstenaar-tjes' rond. Zie hierbij drie van hun recente werken.

 Iris (3 jaar)

 Sjoerd (5 jaar)

Joost (7 jaar)