Tijdens zijn reis door Italië in 1881 verbleef Renoir gedurende oktober in Venetië. Hij schilderde er een aantal van zijn meesterwerken, in kenmerkende stijl. Direct hieronder vind je zijn zicht op het Dogepaleis (= het gebouw aan de rechterkant). Venetië werd in die tijd dermate veel geschilderd, dat Renoir later grapte dat er minimaal 6 schilders naast elkaar op de kade stonden toen hij het beeld vastlegde. Daar weer onder vind je zijn schilderij van de basiliek van San Marco. Van zijn krachtige 'Grand canal' zijn op internet helaas alleen fletse afbeeldingen te vinden. De gevonden detail-foto's die iemand er zelf van maakte, laten niet alleen de eigenzinnige detaillering zien, maar ook de warmte van de kleuren. Dat origineel is overigens te zien in het 'Museum of Fine Arts' in Boston.
Venice, the doge palace
Piazza San Marco, Venice
Grand canal, Venice
Grand canal, Venice (deel uitvergroot)
Grand canal, Venice (deel uitvergroot)
Terug in Frankrijk werden deze schilderijen geëxposeerd tijdens de 7e impressionistische tentoonstelling. Dat hun schilderkunst toen revolutionair was, blijkt wel uit hoe één van de kritieken erop luidde: 'de meest schandalige reeks woeste klodders door een lasteraar van Venetië'. Het is waar dat Renoir brak met alle conventies door stenen gevels op te laten lossen in een kanten patroon van kleur en licht. De impressionisten introduceerden een nieuwe manier van kijken en vastleggen, die de schilderkunst voor altijd zou veranderen.
De Amerikaanse schilder Marc Dalessio (1972) is uiterst reislustig en productief (klik hier). Zijn snelheid gaat wel ten koste van het niveau. Onderstaande werken - daarentegen - vind ik top!
The mulberry tree, Tuscany (2014)
Diaz Beach, the Cape of Good Hope (2016)
Green Valley Cambria (2015)
Vrnik (2014)
Scrofiano (2015)
Cafe in Chioggia (2015)
Late Afternoon at the Marko Polo Hotel, Korcula (2014)
Met afstand mijn favoriete hedendaagse schilder is Hans Versfelt (1968) uit Breda (klik hier). Op mijn Blog vind je regelmatig nieuwe schilderijen van hem en zo ook hieronder:
Claude Monet verbleef drie keer in Nederland. De derde keer was in mei 1886. Hij was er toen op uitnodiging van de Franse ambassade. Dat Monet toen al een bekendere schilder was, spreekt ook uit het feit dat er diverse meldingen van zijn aanwezigheid in de Nederlandse pers waren. Ongeveer een maand verbleef hij in Den Haag en trok van daaruit met zijn schildersezel door de Bollenstreek. Na eerdere verblijven in de Zaanstreek (1871) en Amsterdam (1874) legde hij zich dit keer toe op het vastleggen van de kleurrijke bollenvelden.
De Nederlandse schilder Kees van Dongen woonde in Parijs toen hij dit (neo-) impressionistische schilderij maakte. Dit voor hem atypische schilderij maakte hij tijdens een verblijf in Fleury-en-Bière, zomer 1905. Wat mij betreft had hij er meer in deze stijl gemaakt ...
Naar de zonnige beelden van de Spaanse schilder Joaquin Sorolla (1863 - 1923) beweeg ik steeds terug. Hier drie van zijn strandgezichten, geschilderd op het strand van Valencia.
De stad Parijs voelde voor mij direct vertrouwd. Boulevards geflankeerd door l'architecture: ze ademden een lied dat ik niet eerder hoorde, maar me zo plezierig bekend voorkwam. De Seine, La Tour Eiffel, D'Orsay .... ik vond dat gevoel van thuiskomen niet in London, Rome of Barcelona, maar Parijs had het vanaf dat eerste moment.
We organiseerden in september 2003 als vanuit onze eigen stichting 'Tableau de Troupe' ons muziek- en theaterfestival 'ASA2003'. Op 15 augustus van dat jaar was er - na maandenlange voorbereidingen - een publicitaire stunt hiervoor. Op een vol Wilhelminaplein tijdens de Naaldwijkse feestweek waren enkele duizenden aanwezigen getuige van het grootste 'plein-air impro toneelstuk' ooit in de regio gehouden. Als een soort flashmob van 10 minuten doken meer dan 125 uitzinnige fans zich op de Rolls Royce - geflankeerd door eigen security - met daarin twee 'Spaanse sterren'. Het zorgde voor een georganiseerde chaos, die even abrupt op het plein weer verdween als ze 10 minuten ervoor begonnen was. Nu 13 jaar na dato kwam uit de Tableau de Troupe archieven deze wervelend video naar boven.
Het organiseren van festivals is sinds 2001 een hobby van me. Het zijn altijd kleurrijke festivals, met een brede/verrassende programmering. Van 2001 - 2007 was dat 'A Swingin' Affair' in Naaldwijk en van 2008 tot en met 2017 was dat 'Boerol' in Midden-Delfland. Met een leuke referentie in 2022.
Boerol festival, Midden-Delfland
Boerol is in 2008 kleinschalig gestart met als doel landschap en cultuur met elkaar te verbinden en groeide jaarlijks verder. In 2012 maakte Boerol de overstap van Hoeve 't Woudt naar locatie 'Het Kraaiennest' in Maasland, ruim van opzet en verbonden met het prachtige polderlandschap van Midden-Delfland. Gemiddeld kwamen er per editie zo'n 3.000 bezoekers. Ze keken hun ogen uit: dichters in het veld, acrobatiek, verrassend theater rondom het boerenerf, muziek op de boerenwagen, kunstobjecten in het veld, streekproducten bij de horeca, blije gezichten bij alle kinderactiviteiten. Boerol was een zonnig beleven en daarin een festival apart met een gratis zaterdag en een speciale vrijdagavond voorstelling tegen kostprijs. De 'Boerol Finale' in 2017 werd ook nog eens geflankeerd door een speciale Boerol land-art kunstroute in het aangrenzende natuurgebied en een vrijdagavond theaterdiner.
Voor mijn eigen sfeervolle Boerol foto impressie: klikhier.
Alle foto's van 10 jaar Boerol [2008-2017] zijn hier terug te zien.
Hieronder vind je het 'interview' dat ik op Boerol gaf en waarmee ik op een daluur op RTL4 verscheen.
Festival 'A Swingin' Affair', Naaldwijk
Het verhaal rond het festival 'A Swingin' Affair' (overigens vernoemd naar het gelijknamige album van Frank Sinatra uit 1957) is terug te lezen in het krantenartikel uit 2022 bovenaan deze post. Daar waar ik bij Boerol ondersteunende rollen als penningmeester en later bestuurslid communicatie vervulde, was het organiseren van 'A Swingin' Affair' meer als een tweede baan ernaast. Ik was als bestuursvoorzitter van de stichting de stuwende kracht, trok zelf de communicatie en was nog eens ook voorzitter van de fondsenwervingsgroep. Waarbij de publicitaire stunt in 2003 (zie de video hieronder) niet alleen de grootse uitwerking van een raar idee van me was, maar ook de enige keer dat ik de regisseursrol in een soort uit de hand gelopen theaterproductie van 10 minuten vervulde. De voorzittershamer van onze Tableau de la Troupe stichting droeg ik na de editie van 2005 over. De laatste editie in 2007 verzorgde ik nog de communicatie. Het festival is erna gestopt met nog een leuke referentie editie in 2022, 15 jaar na dato (klik hier voor de foto impressie van die geslaagde avond in Nederlanddrie, Wateringen). Het leverde in juni 2022 in de regionale krant bovenstaand artikel met leuke ASA festival historie op.
.jpg)
.jpg)