Zitten in de Zon

zaterdag 28 oktober 2023

De herinnering vieren (28 oktober 2023)

Vandaag is de eerste 28 oktober in mijn leven, dat wij niet de verjaardag van mijn vader vieren. Hij overleed dit jaar plotseling op 75-jarige leeftijd. Daardoor ziet zo'n dag vandaag er opeens heel anders uit. Wat mij betreft hoort zo'n verjaardag-zonder-verjaring echter geen dag van verlies te zijn, maar juist een dag om de herinnering te vieren. Want uit zovele verbonden jaren straalt dat mooie warme licht; het licht van die vele herinneringen, klein of groot. Het leven en dus ook het terugkijken erop is geen opeenvolging van sec grootse mijlpalen. Het zit juist in die nuance van de vele kleine momenten van genegenheid en kleur. De herinnering die mij hierbij nu te binnen schiet, is er één tijdens zijn plaatjes draaien, zovele zaterdagochtenden tijdens mijn kinderjaren. Hij draaide dan singles uit zijn omvangrijke collectie. Mijn aanleg voor muziek werd er al op jonge leeftijd door geprikkeld. De herinnering nu is dat ik als klein jongetje helemaal opging in de muziek als hij 'Mull of Kintyre' voor me draaide. Als de doedelzakken klonken, marcheerde ik dan helemaal 'into-the-music' door de woonkamer. Verbonden door muziek, mijn vader en ik. 'Mull of Kintyre', Paul's ode aan thuis, als lichte herinnering deze dag.

Gerelateerde posts op deze Blog:

Ode aan mijn vader Jan van Gelder: klik hier
DJ Jan van Gelder (1968 - 1973) + 2023: klik hier
Impressie van mijn kinderjaren (1973 - 1985): klik hier

vrijdag 27 oktober 2023

'Rhodos Stad' (eigen schilderij)

Afgelopen zomer waren wij in Rhodos Stad, waar we een wandeling maakten door het historische centrum. Daar zag ik in een straatje dit kleurrijke binnenplaatsje, achter een openstaand hek. Ik stopte heel kort om dit beeld te vangen. Van dat binnenplaatsje met warme licht/donker contrasten maakte ik onlangs dit schilderij. Voor mij was dit na de Duifpolder (klik hier) en de molen (klik hier) een nuttige stap vooruit in m'n 'olieverf verkenningen'.

Klik op de afbeeldingen voor de juiste resolutie.

zaterdag 21 oktober 2023

Schilder in Domburg: Ferdinand Hart Nibbrig

Het schilderij hierboven in lichte pasteltinten behoort tot de vaste collectie van het Singer Museum in Laren. Het is van Ferdinand Hart Nibbrig (1886 - 1915) die tussen 1910 en 1915 deze zomerse dag in het Zeeuwse Zoutelande schilderde. Ferdinand was destijds één van de toonaangevende schilders in de Domburgse 'kunstenaarskolonie' (klik hier voor m'n bericht over z'n collega's Piet Mondriaan en Jan Toorop aldaar). Ferdinand verkoos het nabij gelegen Zoutelande overigens boven Domburg als onderwerp van zijn werken. Hij was zo onder de indruk van dat dorp dat hij er zelfs een huis liet bouwen. Tot in de laatste jaren van zijn leven bezocht hij zomers de Zeeuwse kust om te schilderen.

Ook de vier schilderijen hier direct onder zijn onderdeel van de vaste collectie van het Singer. Het doek 'Landschap in Algerije' uit 1905 is er onderdeel van de actuele tentoonstelling 'La Grande Bleue' (klik hier). Ferdinand Hart Nibbrig studeerde conventionele schilderkunst aan de Amsterdamse Rijksacademie. Maar zoals velen van zijn generatie werd hij tijdens een verblijf in Parijs (1888 - 1889) bij het zien van werken van Monet, Pissarro en van Gogh gegrepen door het (neo-)Impressionisme. Hij koos ervoor om toetsjes van kleur te gaan gebruiken ('Pointillisme') om het licht te vangen op zijn doeken. Zo werd hij één van de belangrijkste Nederlandse vertegenwoordigers van het 'Luminisme'.

Huizen op Vlieland

Algerijns landschap

Zicht op Zoutelande

Op de duinen in Zandvoort

Zicht op Zoutelande (Rijksmuseum)

Landschap in de Eifel (ca. 1906 - 1909)

Bollenveld in Bennebroek

Strand

Voorjaar

Vlieland (1902)

De uiterwaarden bij Rhenen (1908)

Portret van een Zeeuwse man

vrijdag 6 oktober 2023

Schilders in Domburg: Piet Mondriaan en Jan Sluiters

De toen al toonaangevende schilder Jan Toorop verbleef tussen 1903 en 1921 iedere zomer in Domburg en was er zeer productief. Hij leerde er hoe je licht in verf kunt vangen. Een heel aantal schilders zouden volgen, waardoor er sprake was van een heuse 'kunstenaarskolonie'. De nu bekendste van hen was Piet Mondriaan, die op 36-jarige leeftijd voor het eerst in Domburg verbleef. Hij en de 20 jaar oudere Toorop konden het goed met elkaar vinden, experimenteerden erop los en inspireerden elkaar. Piet Mondriaan was de grootste vernieuwer van de twee (en van hen allemaal) en gaat in Domburg steeds expressionistischer schilderen. Jan Toorop en Piet Mondriaan werden de belangrijkste vertegenwoordigers van het Nederlandse 'Luminisme' ('schilders van licht', destijds geïnspireerd door het Impressionisme en neo-Impressionisme, specifiek Van Gogh). Jan Toorop organiseerde tussen 1911 en 1921 de Domburgse tentoonstellingen, waarin ook buitenlandse schilders participeerden. Ze werden georganiseerd in een speciaal houten tentoonstellingsgebouw dat in 1911 werd gebouwd schuin tegenover het luxe Badpaviljoen. Tien jaar later ging hun tentoonstellingsruimte verloren in een storm. Tegenwoordig is het gebouw van het Domburgse 'Marie Tak van Poortvliet Museum' (vernoemd naar de mecenas van de kunstenaars destijds, klik hier) er een stenen replica van.

Klik op de afbeeldingen voor de juiste resolutie.

Schilderij boven: Kerk vin Zoutelande, Piet Mondriaan

Duin landschap Domburg, Piet Mondriaan (1911)

Duinen bij Domburg, Piet Mondriaan

Duinen studie, Piet Mondriaan

Gebed voor de maaltijd, Jan Toorop

Het kanaal tussen Vlissingen en Middelburg, Jan Toorop

Duinhuizen bij Domburg, Jan Toorop

Zee en duin bij Zoutelande, Jan Toorop (1907)

Kerk in Domburg, Piet Mondriaan (1909)

Duinen en Zee, Piet Mondriaan

Duinen studie, Piet Mondriaan

Zomerduin, Piet Mondriaan (1910)

Strand met 3 of 4 pieren, Domburg, Piet Mondriaan

Strand met 5 pieren, Piet Mondriaan

Zee na zonsondergang, Piet Mondriaan

Zicht vanaf duinen met zee en pieren, Piet Mondriaan

De rode molen, Piet Mondriaan

Zicht vanaf de duinen met strand en pieren, Piet Mondriaan

Overzicht schilder in Domburg

vrijdag 22 september 2023

Isaac Israels: strandtaferelen ('La Grande Bleue', Singer, Laren)

Vandaag reed ik naar het Singer Museum in Laren voor de tentoonstelling 'La Grande Bleue. Schilders van de Méditerranee'. Over de aantrekkingskracht van de Middellandse zee op (met name) Impressionistische schilders vanaf de 2e helft van de 19e eeuw. In het prachtige museum zie je onder die noemer geslaagde werken van o.a. Théo van Rysselberghe, Emile Claus, Ferdinand Nibbrig, Hendrik Jan Wolter en Albert Marquet. Maar wat mij betreft staken de 7 strandtaferelen van Isaac Israels (klik hier) er met kop en schouders bovenuit. Geschilderd in Italië in de periode van 1924 - 1929. Tientallen strandgezichten schilderde de al wat oudere Israels er op het strand van Viareggio (bij Florence) en het Lido van Venetië. Alleen al deze 7 schilderijen maakten het bezoek meer dan de moeite waard. Naast deze tentoonstelling zijn er in het Singer ook Impressionistische werken te zien uit hun vaste collectie. 'La Grande Bleue' is er tot en met 7 januari 2024 te zien (klik hier). Van harte aanbevolen!

Klik op de afbeeldingen voor de juiste resolutie.

Voor de liefhebbers van dit genre verwijs ik graag naar mijn post van een week geleden met de hedendaagse Impressionistische strandtaferelen van Hans Versfelt: klik hier.

zondag 17 september 2023

Geschilderde molens

Vandaag (17-9-2023) heb ik als net een paar weken opstartende amateurschilder voor het eerst een molen geschilderd (zie hierboven) en ter ere daarvan deze post over molens in de schilderkunst. Al Ruisdael en Rembrandt legden 3,5 eeuw geleden deze zo typerende landmark in het Nederlandse landschap vast. Vele schilders volgden, zoals Constantin Gabriel (Haagse School), Johan Bartold Jongkind, Claude Monet, Piet Mondriaan en van meer recente datum Hans Versfelt. Per genoemde prof vind je hieronder twee voorbeelden.

Daar weer onder vind je de molens die ik - oefening baart kunst - zelfs in 2024 schilderde.

Klik op de afbeeldingen voor de juiste resolutie.