zaterdag 23 oktober 2021

Graham Berry: aquarel Impressionist

 

Begonnen in 1971 als succesvolle illustrator in London ging Graham Berry zich pas na zijn pensioneren in 2017 richten op zijn grote liefde voor aquarellen. Dat is dus schilderen op papier in plaats van op doek, met verf op waterbasis. De aquarel techniek vraagt om snelheid en foutloos schilderen, want de verf droogt snel en fouten zijn niet meer te herstellen door overschilderen, zoals bij olieverf. Graham gebruikt voornamelijk felle kleuren voor zijn zonnige palet. Hij faciliteert daarnaast zelfstudie door middel van een aparte website hiervoor, met iedere 2 weken een nieuwe update (klik hier). In zijn werk is de inspiratie door het effect van licht en schaduw duidelijk te zien. Zijn ervaring als illustrator zie je goed terug in de tekenvaardigheid, die de basis vormt voor zijn werken. Hij schildert voornamelijk in zijn studio, geïnspireerd door foto's die hij op locatie heeft gemaakt. Hierbij vind je een selectie van zijn aquarellen. Op zijn eigen reguliere website (klik hier) vind je er nog veel meer. 
























zondag 10 oktober 2021

De landschapskunst van Marc Dalessio

Marc Dalessio (1972) uit Californië heeft een indrukwekkend oeuvre met impressionistische landschappen opgebouwd. Ter plekke tijdens zijn vele reizen geschilderd. Impressionistisch naar schetsmatigheid, compositie, kleur en licht. Hierbij weer graag een aantal geweldige schilderijen van hem gedeeld, dit in aanvulling op mijn eerdere posts over hem:

  • Marc Dalessio: Algarve schilderijen, mei 2021 (klik hier)
  • De landschappen van Marc Dalessio, april 2020 (klik hier)
  • Marc Dalessio, september 2016 (klik hier)

Voor zijn eigen website: klik hier.
















zaterdag 18 september 2021

Claude Monet: de zomer van 1881

 

De zomer van 1881 was de eerste voor Monet zonder geldzorgen. Hij was zelfs in staat om zijn forse huurachterstand voor hun huis in Vétheuil terug te betalen. Een jaar eerder had dat er nog heel anders uit gezien. Hij was dan weliswaar redelijk bekend als vernieuwend schilder, maar veel brachten zijn schilderijen nog niet op door beperkte vraag. Het had hem er zelfs toe gebracht om schilderijen in te sturen voor de door hen als Impressionisten zo verfoeide 'Salon'. Eén landschap was er te zien geweest, hoog aan die helemaal volgehangen hoge tentoonstellingsmuren. Het viel de criticus wel op dat zijn landschap ervoor zorgde, dat alle (traditioneel geschilderde) schilderijen erom heen zo donker leken. 

Die geldzorgen verdwijnen begin 1881 doordat zijn kunsthandelaar Paul Durand-Ruel*, die onvoorwaardelijk in de kwaliteit van zijn werk geloofde, opeens eenvoudig geld kon lenen bij de bank**. Hij kocht een redelijk aantal werken van Monet tegen schappelijke prijzen, met uiteraard als doel ze met winst te verkopen. In het vroege voorjaar maakte Monet schilderijen aan de Normandische kust. Erna een heel aantal werken in de buurt van zijn woonplaats. En toen midden in de zomer maakte hij deze vier schilderijen voor hun huis (het rechterhuis was van de Monets). Je ziet de opgang naar hun huis te midden van zonnebloemen. Op twee schilderijen zie je zijn zoons Michel en Jean-Pierre Monet. Op de bekendste van deze vier schilderijen staat ook nog een vrouw afgebeeld. Dit werk zie je vaak terug in de digitale postershops. Later dat jaar zouden ze verhuizen naar Poissy, ook een dorp langs de Seine, maar dan meer stroomopwaarts dichter bij Parijs.

Voor mijn eerdere post over hun drie 3 jaren in Vétheuil: klik hier.

* In deze eerdere post over Daubigny kan je lezen dat hij het was die Monet in 1870 met hem in contact bracht: klik hier.
**  welke bank 2 jaar later overigens failliet zou gaan, wat voor nieuwe financiële kopzorgen zorgde. Pas later dat decennium brak Monet mede dankzij Durand-Ruel door bij een groter koperspubliek en werd hij een welbemiddeld man. 




Overzicht met eerdere Claude Monet 'posts' op deze Blog:

Claude Monet: onbekende(re) meesterwerken: klik hier

Claude Monet in Argenteuil (1872 - 1877): klik hier
Claude Monet: Vetheuil (1878 - 1881): klik hier

Claude Monet, Waves breaking (1881): klik hier

Claude Monet in Varengeville (1882): klik hier
Claude Monet in Pourville (1882): klik hier

Nieuwe kleuren en licht (1884): klik hier
Claude Monet: mediterrane reis (1884): klik hier

Monet in Holland (1886): klik hier
Claude Monet, Belle-Ile (1886): klik hier

De kracht van de Serie: Claude Monet, Antibes (1888): klik hier
Claude Monet en het nu van twijfel (Rouen, 1893): klik hier

Claude Monet: kleine serie L'Ile aux Orties (1897): klik hier
Claude Monet: ochtend aan de Seine serie (1897): klik hier

Monet in London: 1899, 1900 & 1901: klik hier
Monet in London: Waterloo Bridge serie (1903): klik hier

Claude Monet in Venetië (1908): klik hier

Monet nu in Kunstmuseum Den Haag: klik hier
Inzoomen op Monet in Kunstmuseum Den Haag: klik hier

Het indrukwekkende oeuvre van Claude Monet: klik hier

Claude Monet: sneeuw in het land: klik hier
Aandacht voor Turner: klik hier
Karin Jurick: schilderijen kijken (Monet): klik hier
Schilderijen Claude Monet geveild: klik hier
Verhaal van een schilderij: Monet's 'Hooiberg (einde van de zomer)': klik hier 
Claude Monet & The Beatles: klik hier

zaterdag 4 september 2021

Daniel F Gerhartz: tussen Romantiek & Impressionisme

 

In de schilderkunst was er de stijl van de 'Romantiek'. De schilder ensceneerde (lees: bedacht zelf) een geïdealiseerd beeld van de werkelijkheid. Nu zou je dat van een heel aantal schilders ook kunnen zeggen, die doorgaans niet tot de 'Romantiek' worden gerekend. Zo legde oer-Impressionist Monet het landschap op een dikwijls lyrische wijze vast; de kleuren knallen werkelijk van het doek. De stroming van de Romantiek gaat echter een stuk verder en komt daarmee ook losser van het leven van alledag (iets waar de Impressionisten juist zoveel waarde aan hechten). Schilderijen krijgen dan al snel iets 'mierzoets'. Ik schreef al eens over de zeer getalenteerde Russische schilder Volegov dat als hij loskwam van zijn uiterst commerciële toets er hoogstaand Impressionisme ontstond (klik hier). 

Iets soortgelijks geldt voor de Amerikaanse Daniel F Gerhartz (1965) uit Winconsin. Ook hij is  getalenteerd in de portretkunst en bijbehorende beheersing van licht, kleur en vorm. Technisch bekwaam, met grote beheersing van anatomie. Wat wel blijkt uit zijn tekening helemaal onderaan deze post. Daarentegen houd ik helemaal niet van dat 'doorschieten' met vrouwen in (zoals hij het zelf op zijn website zegt) 'dramatische kleding' en dat 'oproepen van een andere werkelijkheid'. Maar oordeel vooral zelf op zijn eigen website: klik hier. Natuurlijk kwam ik ook bij Daniel F Gerhartz bij het doorzoeken van zijn portfolio geslaagd Impressionisme tegen. Je vindt die voorbeelden bij deze post. Wees het vooral met me oneens; over smaakt valt immers niet te twisten.